1ⓓИ откако стана Исус оттаму, премина во пределите Јудејски, преку страната што е отаде Јордан. И пак се слеваше народ кон Него; а Тој, по Својот обичај, ги поучуваше.
2ⓔИ пристапија фарисеите и Го прашаа, искушувајќи Го: „Допуштено ли е, да ја остави човек својата жена?“
3А Тој им одговори и рече: „Како ви заповеда Мојсеј?“
4ⓕТие рекоа: „Мојсеј дозволи да се напише разводно писмо и да се отпушти.“
5ⓖОдговори Исус и им рече: „Поради вашето жестоко срце ви ја напишал таа заповед.
6ⓗВо почетокот на создавањето, пак, Бог ги создаде машко и женско.
7ⓘЗатоа човек ќе го остави татка си и мајка си, ќе се прилепи до жената своја
8и обата ќе бидат во едно тело; и така, тие веќе не се двајца, туку едно тело.
9Значи, тоа што Бог го сврзал, човек да не го разделува.“
10И во домот, учениците Негови пак Го прашаа за тоа.
11ⓙИ им рече: „Кој ќе ја напушти својата жена и се ожени со друга, тој прељубодејствува кон неа;
12а и жена, ако го напушти својот маж и се омажи за друг, прељубодејствува.“
13ⓚИ донесуваа кај Него деца, за да се допре до нив, но учениците им забрануваа (на оние што ги носеа).
14И кога го виде тоа Исус, негодуваше и рече: „Оставете ги децата да доаѓаат кај Мене и не пречете им, зашто на такви е царството Божјо.
15ⓛВистина ви велам, кој не го прима царството Божјо како дете, тој нема да влезе во него.“
16Прегрнувајќи ги, ги положи рацете врз нив и ги благословуваше.
17ⓜА кога излегуваше на пат, дотрча некој, падна на колена пред Него и Го праша: „Учителе добар, што треба да направам, за да наследам живот вечен?“
18ⓝИсус му рече: „Зошто ме нарекуваш добар? Никој не е добар, освен единиот Бог!
19ⓞЗаповедите ги знаеш: не прељубодејствувај; не кради; не сведочи лажно; не навредувај; почитувај ги татка си и мајка си.“
20А тој Му одговори и рече: „Учителе, сето тоа сум го запазил уште од младоста своја.“
21ⓟКога го погледна Исус, му омиле, па рече: „Уште една работа ти недостасува: оди и продај сѐ што имаш, раздај го на сиромаси и ќе имаш богатство на небото; па дојди и врви по Мене.“
22Кога ги чу овие зборови, тој се изненади и си отиде нажален, зашто имаше големо богатство.
23ⓠИ кога погледа Исус, им рече на учениците Свои: „Колку е тешко за богатите да влезат во царството Божјо!“
24А учениците се уплашија од зборовите Негови. Но Исус пак им одговори и рече: „Чеда, колку им е тешко на оние, што се надеваат на богатството, да влезат во царството Божјо!
25Полесно камила ќе влезе низ иглени уши, отколку богат човек во царството Божјо.“
26А тие се чудеа многу и си велеа меѓу себе: „Тогаш, кој може да се спаси?“
27ⓡКога ги погледа Исус, им рече: „За луѓето тоа не е можно, но не и за Бога; зашто за Бога сѐ е можно!“
28И Петар почна да Му говори: „Ете, ние оставивме сѐ и по Тебе одиме.“
29ⓢА Исус одговори и рече: „Вистина ви велам: нема таков што оставил куќа, или браќа, или сестри, или татко, или мајка, или жена, или деца, или имот, заради Мене и Евангелието,
30а да не примил, и тоа сега, во ова време, стопати повеќе од куќи, и браќа, и сестри, и татко, и мајка, и деца, и нивје, а во идниот век — и живот вечен.
31ⓣИ мнозина први ќе бидат последни, а последните — први.“
32Кога беа на пат, искачувајќи се кон Ерусалим, Исус одеше пред нив, а тие беа вџашени, па, врвејќи по Него, се исплашија. И кога ги повика повторно дванаесетте, почна да им зборува за она што ќе се случи со Него.
33ⓤⓥ„Ете, се искачуваме кон Ерусалим и Синот Човечки ќе биде предаден на првосвештениците и книжниците, и ќе Го осудат на смрт и ќе Го предадат на незнабошците.
34И ќе Го исмеат, и ќе Го бијат, и ќе Го плукаат, и ќе го убијат, и на третиот ден ќе воскресне.“
35ⓦТогаш пристапија кон Него Заведеевите синови, Јаков и Јован и рекоа: „Учителе, сакаме да ни го исполниш она, што ќе го побараме.“
36ⓧТој ги праша: „Што сакате да сторам за вас?“
37ⓨА тие Му одговорија: „Дај ни да седнеме до Тебе, едниот оддесно, а другиот одлево, во славата Твоја.“
38ⓩНо Тој им рече: „Не знаете што барате! Можете ли да ја испиете чашата што ја пијам Јас и да се крстите со крштавањето, со кое се крштавам Јас?“
39ⓐТие одговорија: „Можеме.“ А Исус им рече: „Чашата, што ја пијам Јас, ќе ја пиете и вие, и со крштавањето, со кое се крштавам Јас, ќе се крстите;
40но, да дозволам да се седи од Мојата десна или лева страна, не зависи од Мене; тоа е за оние, за кои е приготвено.“
41Десетте, пак, штом го чуја тоа, негодуваа против Јаков и Јован.
42ⓑИсус, кога ги повика, им рече: „Знаете дека оние, што се сметаат за народни кнезови, господарат над нив, и управниците управуваат над нив.
43ⓒНо меѓу вас нека не биде така; а кој меѓу вас сака да биде поголем, нека ви биде слуга;
44и кој сака меѓу вас да биде прв, нека ви биде роб на сите.
45ⓓЗашто и Синот Човечки не дојде за да Му служат, но да послужи и да го даде животот Свој за откуп на мнозина.“
46ⓔПотоа пристигнаа во Ерихон. И кога излегуваше Исус од Ерихон со учениците Свои и со многу народ, Тимеевиот син, Вартимеј[4], кој беше слеп, седеше покрај патот и просеше.
47ⓕПа, кога чу дека е тоа Исус од Назарет, почна да вика и да вели: „Исусе, сине Давидов, смилувај ми се!“
48И мнозина му велеа да молчи, но тој уште повеќе викаше: „Сине Давидов, смилувај ми се!“
49Исус застана и рече да го викнат. И го повикаа слепиот, говорејќи му: „Не плаши се, стани, те вика!“
50Тој, кога ја фрли горната облека, стана и отиде кај Исус.
51ⓖА Исус, одговарајќи му, го запраша: „Што сакаш да сторам за тебе?“ Слепиот Му рече: „Да прогледам, Учителе!“
52ⓗИсус му рече: „Оди си, верата твоја те спаси!“ И тој веднаш прогледа, па тргна патем по Исус.