Матеј 18:1-35 MKDB2006 - Bible AI

¹ⓠВо тој час се приближија учениците до Исус и рекоа: „Кој е најголем во царството небесно?“

²ⓡИ Исус повика едно дете, го постави меѓу нив

³ⓢи им рече: „Вистина ви велам, ако не се промените и не бидете како деца, не­ма да влезете во царството небесно:

⁴ⓣкој ќе биде понизен како ова дете, тој е најголем во царството небесно;

⁵ⓤи кој прима такво дете во Мое име, Мене Ме прима.“

⁶ⓥ„Кој ќе соблазни[11] едно од овие ма­ли, за него е подобро да му се обеси во­денички камен на вратот и да потоне во морска длабочина.

⁷Тешко му на светот од соблазни, зашто соблазните треба да дојдат; но тешко му на оној човек, преку кого до­аѓа соблазната.

⁸ⓦАко те соблазнува раката твоја или ногата твоја, отсечи ја и фрли ја од се­бе: подобро е за тебе да влезеш во животот без една рака или нога, отколку со двете раце и двете нозе да бидеш фрлен во вечниот оган;

⁹и ако те соблазнува окото твое, извади го и фрли го од себе: подобро е за те­бе да влезеш во животот со едно око, отколку да ги имаш и двете очи, а да би­деш фрлен во огнениот пекол.“

¹⁰ⓧ„Гледајте да не презрете едно од овие мали, зашто, ви велам, нивните ан­гели на небесата секогаш го гледаат ли­цето на Мојот Отец небесен.

¹¹ⓨ(Зашто Синот Човечки дојде да го бара и спаси загубеното.)

¹²ⓩШто мислите? Ако некој има сто овци и една од нив се загуби, нема ли да ги остави деведесет и деветте в планина и да појде да ја бара загубената овца?

¹³Па, ако ја најде, ве уверувам дека ќе се радува за неа повеќе отколку за де­ве­десет и деветте незагубени.

¹⁴ⓐТака и вашиот Отец небесен не са­ка да загине ниедно од овие, маливе.“

¹⁵ⓑ„Ако згреши против тебе братот твој, оди и искарај го насамо; ако те послуша, си го придобил брата си;

¹⁶ⓒако не те послуша, поведи со себе уште еден или двајца, па со устата на двајца или тројца сведоци нека се по­тврди секој збор;

¹⁷ⓓако, пак, не ги послуша и нив, кажи ѝ на црквата; па, ако и црквата не ја по­слуша, тогаш нека ти биде тој како нез­набожец и цариник.“

¹⁸ⓔ„Вистина ви велам: сѐ што ќе св­р­зе­те на земјата, ќе биде сврзано и на не­бо­то; и сѐ што ќе разврзете на земјата, ќе би­де разврзано и на небото.

¹⁹ⓕПак ви велам: ако двајца од вас се согласат на земјата да молат за нешто, што и да било, ќе им биде дадено од Мо­јот Отец небесен;

²⁰ⓖзашто, каде се двајца или тројца собрани во Мое име, таму сум и Јас сре­де нив.“

²¹ⓗТогаш Петар пристапи кон Него и рече: „Господи, колкупати да му прос­там на брата си, кога ќе згреши против мене? До седумпати ли?“

²²ⓘИсус му одговори: „Не ти велам до седум, туку до седумдесетпати по се­дум.“

²³ⓙ„Затоа царството небесно прилега на царот кој побарал да ја расчисти сметката со своите слуги.

²⁴Кога почна да ја расчистува сметката, доведоа кај него еден што му дол­же­ше десет илјади таланти;

²⁵па, бидејќи немаше со што да пла­ти, господарот негов нареди да го продадат него, и жена му, и децата негови, и сѐ што имаше, за да наплати.

²⁶Тогаш тој слуга падна пред него на колена и му се поклонуваше говорејќи: ‚Господаре, стрпи се спрема мене и сѐ ќе ти платам.‘

²⁷ⓚА господарот на тој слуга се смилува, го пушти и му го прости долгот.

²⁸Слугата, пак, штом излезе, најде еден од другарите свои, кој му должеше сто денарии, и кога го фати, го давеше и му велеше: ‚Врати ми го долгот!‘

²⁹Тогаш неговиот другар падна нич­кум пред нозете негови, го молеше и ве­леше: ‚Стрпи се спрема мене и сѐ ќе ти исплатам!‘

³⁰Но тој не сакаше, туку отиде и го фрли во затвор, додека не му го ис­пла­ти долгот.

³¹Другарите, пак, негови, кога видоа што се случи, многу се огорчија, па отидоа и му кажаа на својот господар за сѐ што се случи.

³²Тогаш господарот негов го повика и рече: ‚Зол слуго, јас ти го простив це­лиот долг, зашто ми се молеше;

³³не требаше ли и ти да се смилуваш над својот другар, како што се смилував и јас над тебе?‘

³⁴ⓛИ се разгневи господарот негов, па го предаде на мачители, додека не му го исплати целиот долг.

³⁵ⓜТака и Мојот Отец небесен ќе пос­тапи со вас, ако секој од вас не му прос­ти од срце на брата си.“