1ⓐТој ден читаа од Мојсеевата книга гласно пред народот и најдоа напишано вака: Амонец и Моавец не смеат да влегуваат во Божјото општество дури довека.
2ⓑЗашто тие не ги пресретнаа синовите на Израел со леб и вода, а го најмија против нив Валаам, за да ги проколне; но Бог наш ја претвори клетвата во благослов.
3Кога го слушнаа тој закон, тие го одделија од Израел сѐ она што беше од друго племе.
4А пред тоа свештеникот Елијашив, поставен над одделите при домот на нашиот Бог, близок роднина на Товија,
5ⓒодреди за него една голема соба, во која пред тоа ставаа лебен принос, темјан и садови, и десеток од житото, виното и маслото, определени со закон за левитите, певците и вратарите, и приносите за свештениците.
6Кога се случуваше сето тоа, јас не бев во Ерусалим, зашто во текот на триесет и втората година на вавилонскиот цар Артаксеркс бев кај царот и по извесно време пак се измолив од царот
7одново да се вратам во Ерусалим. Тогаш дознав за злото, што го беше направил Елијашив, определувајќи за Товија соба во дворот на Божјиот дом.
8ⓓМи стана многу непријатно, и јас ја исфрлив сета покуќнина на Товија надвор од собата,
9ⓔи реков да ја исчистат собата и порачав пак да ги внесат таму садовите на Божјиот дом, лебниот принос и темјанот.
10ⓕДознав уште дека на левитите не им биле давани деловите, и дека левитите и певците што ја вршеа службата своја, се разбегале секој на нивата своја.
11ⓖЈас ги искарав за тоа началниците и реков: „Зошто е запустен Божјиот дом?“ И јас ги собрав и ги поставив по местата нивни.
12ⓗИ сите Јудејци почнаа одново да принесуваат десеток од житото, виното и маслото во одделите.
13И ги поставив како настојници Шелемија, и книжникот Садок, и Федаја од левитите, а при нив и Ханан, синот Закуров, син Матаниев, зашто се сметаа за верни. И на нив им беше наложено да раздаваат делови на браќата свои.
14ⓘСпомни ме, Боже мој, за тоа, и не бриши ги сесрдните работи мои што ги направив за домот на мојот Бог и за службата при него!
15ⓙВо тие дни видов во Јудеја дека во сабота гмечат грозје, возат снопја и товараат магариња со вино, грозје, смокви и секаков товар и го носат во саботен ден во Ерусалим. И јас ги искарав строго во истиот ден, кога ја продаваа таа храна.
16И Тирци живееја во Јудеја и довезуваа риба и секаква стока и ја продаваа во сабота на јудејските жители и во Ерусалим.
17Јас ги искарав првенците Јудејски и им реков: „Зошто вршите такво зло и го осквернувате саботниот ден?
18ⓚТака правеа татковците ваши, та затоа нашиот Бог го испрати врз нас и врз овој град сето тоа зло? А вие го зголемувате гневот Негов против Израел, осквернувајќи ја саботата.“
19ⓛПотоа, штом ќе зајдеше сонцето зад ерусалимските порти, спроти сабота, заповедав да ги затвораат вратите и порачував да не ги отвораат до утредента по сабота. А при портите поставив од своите слуги, та никаков товар да не премине во саботен ден.
20Така трговците и продавачите на секаква стока ноќеваа еднаш и двапати надвор од Ерусалим.
21Но јас ги скарав строго и им реков: „Зошто ноќевате до ѕидот? Ако го сторите тоа уште еднаш, ќе ставам рака на вас.“ Оттогаш тие не доаѓаат во сабота.
22ⓜИ им реков на левитите да се очистат и да дојдат да чуваат стража при портите за да се зачува светоста на саботниот ден. Спомни ме и за тоа, Боже мој, и поштеди ме по големата Своја милост!
23ⓝВо тие денови видов уште Јудејци што си беа зеле жени Ашдотки, Амонки и Моавки;
24ⓞи затоа синовите нивни зборуваа полуашдотски, или според јазикот на другите народи, а јудејски не знаеја да говорат.
25ⓟЈас ги искарав за тоа и ги проколнував, а некои мажи дури и ги тепав, косата им ја кубев и ги заколнував во Бога да не ги даваат ќерките свои за синовите нивни и да не ги земаат ќерките нивни за синовите свои и за себе.
26ⓠНели поради тоа, им зборував, грешел и Соломон, царот израелски? Во многу народи немало таков цар како него. Тој беше љубимец на својот Бог, и Бог го постави за цар над сите Израелци; но, пак, жени туѓинки го натераа во грев и него.
27ⓡИ треба ли да слушаме за вас дека вие го вршите сето тоа големо зло, бидејќи грешите пред нашиот Бог, земајќи жени туѓинки?
28Еден од синовите на Јојада, син на првосвештеникот Елијашив, беше зет на Санавалат хорончанецот, јас го изгонив од Ерусалим.
29ⓢСпомни им, Боже мој, дека тие го осквернија свештенството и заветот свештенички и левитски!
30Така го очистив народот од сѐ друго земно и ги установив службите на свештениците и на левитите, на секого во неговата работа,
31ⓣи довозот на дрва во определено време и првините. Спомни ме, Боже мој, за мое добро!