1ⓚИ видов ново небо и нова земја, зашто поранешната земја помина, и морето го немаше веќе.
2ⓛТогаш јас, Јован, го видов светиот град Ерусалим, нов, како слегува од Бога, од небото, стокмен како невеста променета за својот маж.
3ⓜИ чув висок глас од небото како зборува: „Ете го светиот шатор, светилиштето на Бога меѓу луѓето, и Тој ќе живее со нив; тие ќе бидат Негов народ, а Сам Бог ќе биде со нив — нивниот Бог.
4ⓝИ ќе ја избрише Бог секоја солза од очите нивни, и смрт нема да има веќе; ни плач, ни пискот, ниту болка нема да има веќе, бидејќи поранешното помина.“
5ⓞИ Седнатиот на престолот рече: „Ете, сѐ ново создавам.“ И ми рече: „Напиши, зашто овие зборови се вистинити и верни.“
6ⓟПотоа ми рече: „Се сврши! Јас (сум) Алфа и Омега, почетокот и крајот. На жедниот ќе му дадам Јас од изворот на жива вода дарум.
7ⓠКој победува, ќе наследи сѐ, и ќе му бидам Бог, а тој ќе Ми биде син.
8ⓡА на плашливците и неверниците, на поганите и убијците, на блудниците и маѓесниците, на идолопоклониците и на сите што лажат, делот им е во езерото што гори со оган и сулфур, тоа е втората смрт.“
9ⓢТогаш дојде кај мене еден од седумте ангели, што ги држеа седумте чаши, полни со седумте последни казни, ми прозборе и рече: „Дојди, ќе ти ја покажам невестата — жената на Јагнето.“
10ⓣПа ме одведе преку Духот во една голема и висока гора и ми го покажа големиот град, светиот Ерусалим, кој слегуваше од небото — од Бога,
11ⓤи имаше Божја слава; светлината негова прилегаше на најскапоцен камен, како светол камен јаспис;
12ⓥтој имаше големи и високи ѕидови, дванаесет порти, а над нив дванаесет ангели и напишани имињата на дванаесетте колена на синовите Израелови:
13спроти исток — три порти, спроти север — три порти, спроти југ — три порти, спроти запад — три порти.
14ⓦЅидовите на градот имаа дванаесет темели, и врз нив имињата на дванаесетте апостоли на Јагнето.
15ⓧОној што зборуваше со мене имаше златна трска за да го измери градот и портите негови и ѕидовите негови.
16ⓨГрадот беше четириаголен, а должината му е колку што и широчината. Тој го измери градот со трската и најде дека изнесува дванаесет илјади стадии[5]; должината, широчината и височината негова — еднакви.
17Потоа ги измери ѕидовите негови, што беа сто четириесет и четири лакти, со мерка човечка која е и ангелска.
18Ѕидовите му беа изградени од јаспис; а градот — од чисто злато, како чисто стакло.
19ⓩТемелите на градските ѕидови беа украсени со секаков вид скапоцени камења: првиот темел — јаспис, вториот — сафир, третиот — халкидон, четвртиот — смарагд,
20петтиот — сардоникс, шестиот — сард, седмиот — хрисолит, осмиот — вирил, деветтиот — топаз, десеттиот — хрисопрас, единаесеттиот — хијацинт, дванаесеттиот — аметист.
21А дванаесетте порти беа дванаесет бисери: секоја порта беше од еден бисер; улиците на градот беа од чисто злато како проѕирно стакло.
22ⓐХрам, пак, не видов во него, бидејќи Господ Бог Седржителот и Јагнето се неговиот храм.
23ⓑИ градот немаше потреба ни од сонце, ни од месечина за да светат во него, зашто Божјата слава го осветлува, а светило му е Јагнето.
24ⓒИ спасените народи ќе одат по неговата светлина, и царевите земни ќе ја принесат во него својата слава и чест.
25ⓓА портите негови нема да се заклучуваат дење, бидејќи таму нема да има ноќ.
26ⓔИ ќе ја внесат во него славата и честа на народите;
27ⓕи нема во него да влезе ништо нечисто, ни оној кој врши гнасни работи и лаже, а само оние кои се запишани во книгата на животот на Јагнето.