Плачот 5:1-22 MKDB2006 - Bible AI

¹ⓟСпомни си, Господи, што нѐ снајде; милостиво погледај и види го сра­мот наш!

²ⓠНаследството наше мина на туѓин­ци, куќите наши — на луѓе од други пле­миња;

³ⓡостанавме сираци, без татко; мајките наши се како вдовици.

⁴ⓢВодата своја ја плаќаме за сребро, дрвата наши ги купуваме со пари.

⁵На вратот имаме јарем, и нѐ гонат; исцрпени сме и не ни даваат да здив­неме.

⁶ⓣПротегаме рака кон Египќаните и кон Асирците, за да се нахраниме со леб.

⁷ⓤТатковците наши грешеа: нив ги нема веќе, а ние трпиме казна за нивното беззаконие.

⁸Робовите ни се господари, а нема кој да нѐ избави од рацете нивни.

⁹Храната си ја набавуваме со страв — пред мечот во пустината.

¹⁰Од лут глад, кожата ни поцрнела како печка.

¹¹Жените ни ги бесчестат на Сион, девојките — во градовите јудејски.

¹²Кнезовите ги изобесија со свои ра­це, лицата на старците не ги почитуваа.

¹³Момците носеа воденички камења, а децата паѓаа под товари дрва.

¹⁴Старците веќе не седат пред портите; момците не пеат.

¹⁵Се сврши радоста на срцето наше; нашите ора се претворија во тага.

¹⁶Падна венецот од нашата глава; тешко нам, што згрешивме!

¹⁷Поради тоа и боледува срцето на­ше; поради тоа и потемнеа очите наши.

¹⁸ⓥБидејќи запусте гората Сион, лисици одат по неа.

¹⁹ⓦТи, Господи, остануваш вечно; престолот Твој е од род во род.

²⁰ⓧЗошто наполно нѐ забораваш, нѐ оставаш долго време?

²¹ⓨВрати нѐ кон Себе, Господи, и ние ќе се вратиме; обнови ги деновите наши како во старо време.

²²ⓩЗар наполно си нѐ отфрлил, зар без мерка си се разгневил на нас?