Повторени закони 2:1-37 MKDB2006 - Bible AI

¹Потоа се вративме и тргнавме по пустината кон Црвеното Море, како што ми беше рекол Господ, и многу време одевме околу планината Сеир.

²И Господ ми рече, велејќи:

³„Доста одевте околу таа планина, свртете се, пак, кон север.

⁴ⓢЗаповедај му на народот и кажи му: ќе поминете сега низ пределите на вашите браќа, потомците Исавови, кои живеат во Сеир; и тие ќе се исплашат од вас, но вие ќе бидете внимателни:

⁵не започнувајте со нив војна. Јас нема да ви дадам од земјата нивна ни една стапка, зашто планината Сеир им ја дадов на потомците Исавови.

⁶ⓣХрана купувајте од нив со сребро и јадете; и вода купувајте од нив со среб­ро и пијте;

⁷ⓤзашто Господ, Бог твој, те благо­слови во секое твое дело; те чуваше до­дека патуваше ти по таа голема пустина; ете, четириесет години Господ, Бог твој, е со тебе; ти од ништо не се ли­шуваше.“

⁸И минавме покрај нашите браќа, потомците Исавови, кои живеат во Сеир; по патот во рамнината од Елат и Ецјон-Гевер, па свртевме и го изминавме патот во пустината Моав.

⁹ⓥИ ми рече Господ: „Не се карајте со Моавците, ниту почнувајте со нив војна; зашто Јас нема да ви дадам ништо од земјата нивна, бидејќи Јас им го дадов Ар на Лотовите потомци.“

¹⁰ⓦПорано таму живееја Емијци, народ голем, многуброен и висок како Ана­ковите потомци,

¹¹и ги сметаат Рефаимци[1] како и Ана­кијците; Моавците, пак, ги нарекуваа Емијци.

¹²А во Сеир живееја порано Хо­ријците; но потомците Исавови ги изгонија и ги истребија од пред себе и се населија наместо нив — така, како што направи Израел со земјата на своето наследство, што му ја беше дал Господ.

¹³„И сега, станете и преминете го по­токот Зеред.“ И ние го минавме по­то­кот Зеред.

¹⁴ⓧОткако отидовме во Кадис-Барнеа и го минавме потокот Зеред, поминаа триесет и осум години, сѐ додека во таборот не изгинаа сите мажи, погодни за војна, според она како што им се беше заколнал Господ;

¹⁵ⓨпак и раката Господова беше против нив, истребувајќи ги од логорот, додека сите не изумреа.

¹⁶И тогаш, кога изгинаа сите мажи, годни за војна, и исчезнаа помеѓу народот,

¹⁷Господ ми рече, велејќи:

¹⁸„Ти минуваш сега низ пределите моавски, преку Ар,

¹⁹ⓩи им се приближи на Амоновите по­томци; не судрувај се со нив, ниту почнувај со нив војна, зашто Јас нема да ти дадам ништо во наследство од земјата на Амоновите потомци, бидејќи им ја дадов на потомците на Лот.“

²⁰Таа се сметаше за земја на Рефа­имците: порано живееја во неа Рефа­имци; Амонците, пак, ги нарекуваа Зам­зумијци;

²¹ⓐтие беа народ голем, многуброен и висок како Анакијците, и Господ ги ис­треби пред лицето нивно, и тие ги изгонија и се населија на нивното место,

²²како што направи за синовите Исавови, кои живеат во Сеир, истребувајќи ги пред нив Хоријците, и тие ги изгонија, и се населија на местото нивно и таму живеат до ден денес.

²³И Авијците, што живееја во селата кај Газа, Кафторијците, кои беа излегле од Кафтор, ги истребија и се населија на нивното место.

²⁴„Станете, тргнете и минете го по­токот Арнон; ете, го предавам во раката твоја Сихон, царот хешбонски, Амо­реецот, и неговата земја; почни да ја покоруваш и војувај против него;

²⁵од денес Јас ќе почнам да сеам страв и ужас пред тебе врз народите под целото небо; оние, што ќе чујат за тебе, ќе се растреперат и ќе се уплашат од тебе.“

²⁶И испратив пратеници од пустината Кедемот кај хешбонскиот цар Сихон, со мирни зборови, за да кажат:

²⁷„Дозволи ми да минам преку твојата земја; ќе одам по патот, нема да скршнувам, ни десно, ни лево;

²⁸ⓑхрана продавај ми за сребро, и јас ќе јадам, и вода продавај ми за сребро, и јас ќе пијам; само со нозете мои да минам.“

²⁹ⓒТака, како што ми дозволија потомците Исавови, кои живеат во Сеир, и Моавците од Ар, додека не минам пре­ку Јордан во земјата, што Господ, Бог наш, ни ја дава.

³⁰ⓓНо хешбонскиот цар Сихон не се согласи да минеме преку земјата негова, зашто Господ, Бог наш, го ожесточи духот негов и срцето му го окорави, за да го предаде во раката твоја, како што тоа се виде сега.

³¹И ми рече Господ: „Ете, Јас почнав да ти го предавам Сихон, и земјата негова; почни да ја покоруваш земјата негова.“

³²И Сихон, со целиот народ свој, излезе против нас во бој кај Јахца;

³³и ни го предаде Господ, Бог наш, и ние го разбивме него, синовите негови и целиот народ негов.

³⁴ⓔТогаш ги презедовме сите градови негови, ги ставивме под клетва и ги разоривме, а и сите мажи, жени и деца ги убивме: никој не остана жив;

³⁵само добитокот им го зедовме и пленот од градовите, што ги презедовме.

³⁶Од Ароер, кој е на брегот од потокот Арнон, и од тој град, што е во долината, па сѐ до Галаад, немаше град, непристапен за нас: сѐ ни предаде Господ, Бог наш.

³⁷Само кон земјата на потомците Амонови не пристапивме, ниту до местата, блиски до потокот Јавок, ниту кон градовите по планината, ниту до сѐ, за кое не ни заповеда Господ, Бог наш.