Повторени закони 32:1-52 MKDB2006 - Bible AI

1ⓝВнимавај, небо, јас ќе говорам; и нека ги слуша земјата зборовите од устата моја.

2ⓞДа се разлее како дожд поуката мо­ја, како роса да падне говорот мој: како ситен дожд на зеленило, како пороен дожд на трева.

3Името Господово ќе го прославувам; воздајте Му слава на нашиот Бог!

4ⓟТој е тврдина; совршени се делата Негови, а патиштата Негови — праведни; Бог е верен и нема неправда во Него; Тој е праведен и вистинит;

5ⓠно тие станаа и згрешија пред Него; тоа не се Негови чеда поради пороците нивни; род дрзок и развратен.

6Тоа ли Му го возвраќате на Господ, народе глупав и безумен? Нели е Тој твој Отец, Кој те создаде, те усвои и те издигна?

7ⓡСети се на старите денови, помисли за годините на поранешните поколенија; прашај го татко си — и тој ќе ти каже, старците свои — и тие ќе ти речат.

8ⓢКога Севишниот го разделуваше наследството на народите и ги раселуваше синовите човечки, тогаш стави граници меѓу народите според бројот на синовите израелски,

9зашто делот на Господ е Неговиот народ; Јаков е наследството Негово добиено со ждрепка.

10ⓣТој го најде во пустината, во земја дива и пуста, го заштитуваше, се грижеше за него, го чуваше како зеницата на окото свое;

11ⓤкако што орелот бдее над гнездото свое, летајќи над своите орлиња, ги раширува крилјата свои, ги зема и ги носи на перјата свои,

12ⓥтака Господ Самиот го водеше, и немаше со Него туѓ бог.

13Тој го искачи на височините земни, го заситуваше со полски плодови и го хранеше со мед од камен и масло од тврда карпа;

14со кравјо масло и овчо млеко, и со лој од јагниња, со башански овни и козли, со најдобро жито и со најдобро вино.

15ⓦИ стана дебел Јешурун[4], дебел и тврдоглав: се згои, се здебели и про­шири, Го остави Бога, Кој го создаде, отстапи од Бога, Спасителот свој.

16Со туѓи богови Го раздразнија и со одвратностите Го разгневија:

17ⓧим принесуваа жртва на злите ду­хови, а не на Бога; на боговите, што не ги познаваа, на боговите нови и непознати, кои предците ваши не ги знаеја.

18А покровителот, кој те родил, ти Го остави, и Бога, Кој те создал, Го заборави.

19И Господ виде, па се разгневи и ги отфрли синовите Свои и ќерките Свои,

20ⓨи рече: „Ќе го свртам лицето Свое од нив и ќе го видам крајот нивни: би­дејќи тие се развратен род, синови, во кои нема верност;

21ⓩсо лажни богови ја предизвикаа Мо­јата ревност, со идоли тие Ме разгневија, и јас ќе ја повредам нивната гордост со безвредни луѓе, со ништо и никаков народ Јас ќе ги разгневам;

22зашто оган се разгори од јароста Моја; продира тој сѐ до пеколот вечен, ја јаде земјата и плодовите нејзини, основите планински ги фрла во оган;

23ⓐќе испратам врз нив големи нес­реќи, стрелите Свои против нив ќе ги насочам:

24од глад исцрпени, молњи ќе ги ништат и болести смртоносни, против нив ќе испратам ѕверски заби и отров од влекачи земни;

25надвор од меч ќе умираат, а во до­мовите нивни — од ужас. Смрт ќе пора­зува момче и девојка, побелен старец и доенче мало.

26ⓑЈас реков: во прав ќе ги сторам, споменот за нив меѓу луѓето, Јас ќе го збришам;

27ⓒсамо се плашев од злобата непријателска; да не се излажат противниците негови, па да кажат: ‚Победата е наша; не е тоа од Господовата рака напра­вено!‘

28ⓓЗашто се сој безрасуден, народ без ум.

29Само малку ум да имаа, лесно ќе ја сфатеа иднината своја;

30ⓔ‚Како би можел еден да гони илјада и двајца — десет илјади, ако нивниот Бог не би ги предал, и Господ не би ги дал!

31Зашто нивните богови не се како нашиот Бог; непријателите наши се осудени.‘

32ⓕЗашто лозјето им е од содомска лоза, и од полињата гоморски; грозјето им е отровно грозје, гроздовите им се горчливи;

33отров змиски е нивното вино, од аспида отров погубен.

34Не е ли сето тоа сокриено во Мене? Не е ли запечатено во Моите сокровишта?

35ⓖМоја е одмаздата и моја наградата, кога ќе им се затресе ногата нивна, зашто денот на загинувањето нивно е блиску, брзо ќе настапи подготвеното за нив.

36ⓗНо Господ ќе го оправда Својот народ, и ќе се смили над слугите Свои, кога ќе ги види ослабени, беспомошни и изнемоштени.

37ⓘИ ќе рече тогаш Господ: ‚Каде се боговите нивни, каде е карпата зад која се засолнуваа?

38ⓙКаде се оние кои јадеа лој од жртвите нивни и кои пиеја вино од преливите за нив? Камо да воскреснат, па да ви помогнат и да ви бидат заштита?

39ⓚИ ете, видете сега дека тоа сум Јас; Јас сум и нема друг Бог, освен Мене: Јас уништувам и Јас оживувам, Јас ранувам и Јас лекувам, и нема таков кој може да избави од раката Моја.

40ⓛЈа кренав кон небото раката Своја и велам: — жив сум довека!

41Кога ќе го наострам Мојот блескав меч, и раката Моја го прими судот, ќе им се одмаздам на непријателите Мои и ќе им платам на оние што Ме мразат;

42ⓜќе ги напојам стрелите Свои со крв, и мечот Мој ќе се насити со месо, со крвта од убиените и заробените, од главите на непријателските кнезови.‘

43ⓝВеличајте го, незнабошци народот негов! Зашто Тој ќе се одмазди за крвта на слугите Свои, ќе им се одмазди на непријателите Свои, и ќе ја очисти земјата Своја и народот Свој!“

44И се приближи Мојсеј до народот и ги кажа гласно сите зборови од оваа песна пред народот, тој и Осија[5], синот Навинов.

45Откако Мојсеј ги кажа сите тие зборови пред целиот Израел,

46ⓞим рече: „Внесете ги во срцето сите зборови, што ви ги кажав денес, и порачајте им на децата ваши, да ги пазат и да ги исполнуваат сите зборови од овој закон;

47зашто тие не се за вас празни збо­рови, туку ваш живот, и преку нив ќе живеете долго време на земјата, за која одите преку Јордан да ја освоите.“

48И во истиот тој ден му зборуваше Господ на Мојсеј и му рече:

49ⓟ„Искачи се на планината Аварим, тоа е планината Нево, во моавската земја, спроти Ерихон, и погледни ја ха­нан­ската земја, што им ја давам на синовите израелски во владение;

50и умри на планината, на која ќе се искачиш и прибери се при народот свој, како што умре братот твој Арон, на планината Ор, и се прибра при народот свој,

51ⓠзатоа што згрешивте против Мене пред очите на синовите израелски кај водите Мерива во Кадис, во пустината Син, зашто не ја почитавте светоста Моја меѓу синовите на Израел;

52ти само ќе ја видиш земјата, но нема да влезеш таму, — во земјата, што им ја давам на синовите израелски.“

article>