Проповедник 11:1-10 MKDB2006 - Bible AI

¹Пуштај го лебот свој по водите, зашто по многу дни пак ќе го најдеш.

²Давај дел на седум души, и дури на осум, зашто не знаеш, какво зло ќе настане на земјата.

³Кога ќе се наполнат облаците, излеваат дожд на земјата; и ако едно дрво падне кон југ или кон север, тоа си останува таму, каде што и паднало.

⁴Кој го набљудува ветрот, нема да сее, и кој гледа во облаците, нема да жнее.

⁵ⓐКако што не ги знаеш патиштата на ветрот, ниту како настануваат коските во утробата на бремена жена, така не можеш да ги знаеш ни делата на Бога, Кој создава сѐ.

⁶Изутрина сеј го семето твое и на­вечер нека не мируваат рацете твои, зашто не знаеш, едното, или другото повеќе ќе успее, или и едното и другото ќе бидат еднакво добри.

⁷ⓑСлатка е светлината дневна за гле­дање, и пријатно е да се биде жив.

⁸Ако човек проживее и многу години, нека се весели во текот на сите нив и нека си спомнува за темните дни, какви што ќе ги има многу: но сѐ што ќе биде, ќе биде суета!

⁹Весели се во младоста своја, мом­че, и срцето твое да вкусува радост во дни­те на твојата младост; и оди каде што срцето те влече и каде што очите ти гледаат; само знај дека за сето тоа Бог ќе те изведе на суд.

¹⁰Гони ја скрбта од срцето свое и от­странувај го злото од телото свое, зашто детството и младоста се суета!