Псалми 104:1-35 MKDB2006 - Bible AI

¹ⓚБлагословувај Го, душо моја, Госпо­да! Господи, Боже мој, Ти си многу велик; во слава и величес­твеност Си се облекол;

²ⓛТи, Кој се облекуваш со светлина како со облека, си го прострел небото како шатор;

³ⓜна вода си ги поставил Твоите дво­рови, облаците си ги направил како Своја кола, на крилјата од ветрот патуваш.

⁴ⓝВетровите ги правиш Свои гласници, а огнот и пламенот — Свои слуги.

⁵ⓞТи си ја поставил Земјата на цврс­ти основи: таа нема да се разниша никогаш.

⁶Си ја покрил со бездна како со облека, води стојат над горите.

⁷Од Твојата закана тие бегаат, од гласот на Твојот гром се разбегуваат;

⁸ⓟсе издигаат до горите, се спуштаат во долините, на места што си им ги оп­ределил.

⁹ⓠСи поставил граница преку која нема да преминат, ниту ќе се вратат да ја покријат Земјата.

¹⁰ⓡСи управил извори во долините: ме­ѓу горите течат води,

¹¹ги напојуваат сите полски ѕверови; дивите магариња ја гаснат жедта своја.

¹²ⓢПокрај нив живеат птици небес­ни, меѓу гранките пуштаат глас.

¹³Ти ги напојуваш горите од своите височини, од плодовите на Твоите дела се наситува Земјата.

¹⁴ⓣТи правиш да расте трева за доби­токот и растенија за потреба на луѓето, за да произведат храна од земјата

¹⁵ⓤи вино што го весели срцето на чо­векот, и маслото од кое блеска лицето негово, и лебот што го закрепнува срцето на човекот.

¹⁶Се напојуваат дрвјата по полето, кедрите леванонски, што си ги посадил;

¹⁷на нив птиците си прават гнезда, елките им се живеалишта на штркови­те.

¹⁸ⓥВисоките гори — на срните; камењата — прибежиште на зајаците.

¹⁹ⓦТој ја создал месечината да ги определува времињата, сонцето знае кога ќе зајде.

²⁰ⓧСпушташ темнина, и настанува ноќ: тогаш излегуваат сите горски ѕверови;

²¹ⓨлавовите рикаат за плен и бараат од Бога храна за себе.

²²ⓩИзгрева сонцето, а тие се собираат и легнуваат во своите легла;

²³човекот излегува по своја работа и работи до вечерта.

²⁴ⓐКолку се многубројни делата Твои, Господи! Сѐ си направил премудро; Земјата е полна со Твои созданија.

²⁵Ете го морето, големо и пространо; таму се движат безброј лазачи, мали и големи животни;

²⁶ⓑтаму пловат кораби, таму е левијатанот што си го создал да игра во него.

²⁷ⓒСите тие од Тебе чекаат да им да­деш храна навреме.

²⁸Им даваш — примаат, ја отвораш раката Своја — се наситуваат со блага;

²⁹ⓓго одвратиш ли лицето Свое — се збунуваат, им го одземеш ли духот нивен — умираат и во земјата своја се враќаат.

³⁰ⓔГо праќаш ли духот Свој — се создаваат; Ти го обновуваш лицето на земјата.

³¹Нека пребива вечно славата на Господ; нека се весели Господ за делата Свои!

³²ⓕПогледнува ли кон Земјата, и таа се тресе; се допре ли до горите, тие се димат.

³³ⓖЌе Му пеам на Господ преку целиот мој живот, ќе Му пеам на мојот Бог сѐ додека постојам.

³⁴ⓗНека Му биде мила беседата моја! Ќе се веселам во Господ.

³⁵Нека ги снема грешниците од Земјата, и беззаконици да нема веќе! Благословувај Го, душо моја, Гос­пода! Алилуја!