1Боже мој, Боже мој, зошто ме остави? Зошто си далеку за да ми помогнеш, за да ги чуеш моите повици?
2ⓢБоже мој! Те призивам дење — и Ти не слушаш, и ноќе — и нема мир за мене.
3ⓣСепак, Ти си свет, опкружен со пофалби од Израел.
4ⓤНа Тебе се надеваа татковците наши; се надеваа и Ти ги избави;
5кон Тебе викаа, и се спасуваа; на Тебе се надеваа, и не се посрамија.
6ⓥА јас сум црв, а не човек, потсмев за луѓето и презир во народот.
7ⓦСите, што ме гледаат, ми се подбиваат; нишајќи ги главите, велат:
8ⓧ„Тој се надеваше на Господ, нека го избави, нека го спаси, ако Му е угоден!“
9ⓨНо Ти ме изведе од утробата, ме успокои на мајчините гради.
10ⓩКон Тебе сум приврзан уште од зачнувањето мое; од утробата на мајката моја Ти си мој Бог.
11Не оддалечувај се од мене, зашто неволјата е близу, а нема кој да ми помогне.
12ⓐМногу јунци ме обиколија, дебели јунци ме опкружија,
13ја отворија устата против мене како лав, кој го раскинува својот плен и рика.
14ⓑЈас се разлеав како вода; сите мои коски се разглобија, срцето мое стана како восок, се топи во моите гради.
15Силата моја се исуши како цреп, јазикот ми се залепи за непцата, во смртоносен прав ме фрли.
16ⓒГлутница кучиња ме опколија, цела чета од злочинци се врти околу мене; ми ги прободоа рацете и нозете.
17ⓓМожам да си ги пребројам сите коски мои, а тие гледаа и ме презираа;
18ги разделија меѓу себе алиштата мои, за облеката моја фрлија ждрепка.
19ⓔНо Ти, Господи, не оддалечувај се од мене! Сило моја, побрзај ми на помош!
20Избави ја од меч душата моја, и од пците еднородната моја.
21ⓕЗапази ме од устите лавовски и од роговите биволски спаси ме.
22ⓖЌе го објавувам името Твое на браќата и сестрите свои, сред собранието ќе Те фалам.
23ⓗВие, што имате страхопочит кон Господ, восфалете Го! Целото семе Јаковово нека Го прославува; нека се бои од Него целото семе Израелово,
24зашто Тој не ја презре маката на страдалникот, не го сокри лицето Свое од мене, а ме послуша кога Те повикав.
25За Тебе е похвалата моја во великото собрание; ќе ги исполнам ветувањата свои пред оние што имаат страхопочит кон Него.
26Ќе јадат сиромасите и ќе се најадат, ќе Го фалат Господа оние што Го бараат; нека живеат срцата ваши довека!
27Ќе се сетат и ќе се обратат кон Господ сите земни краишта, и ќе се поклонат пред Тебе сите племиња на народите,
28ⓘзашто царството е Господово, и Тој е владетел над народите.
29ⓙНему ќе Му се поклонат сите заспани во земјата; пред него ќе паднат сите што слегуваат во земјата. А душата моја ќе живее за Него.
30Потомството мое ќе Му служи, за Господ ќе им се проповеда на идните родови;
31ⓚза избавувањето од Него ќе им се соопштува на луѓето, што ќе се родат, зашто сето тоа Господ го изврши.