Псалми 4:1-8 MKDB2006 - Bible AI

1Кога викам, чуј ме, Боже, правдо моја! Кога бев притеснет, Ти ми даде простор. Смилувај ми се и слушни ја молитвата моја.

2Синови човечки, до кога ќе ја срамотите славата Моја? До кога ќе сакате суета и ќе барате лага?

3Знајте дека Господ го запазил Сво­јот верен; Господ слуша кога викам кон Него.

4Не грешете, гневејќи се; размислете во срцата свои и на постелите свои, и замолкнете!

5Принесете жртва на правда и надевајте се на Господ.

6Мнозина велат: ќе видиме ли нешто добро? Осветли нѐ со светлината на ли­цето Свое, Господи!

7А мене Ти си ми го исполнил срцето со радост поголема отколку онаа кога ќе се роди во изобилие пченица и вино.

8Затоа мирно легнувам и спијам; зашто Ти, Господи, ми даваш спокојна починка.

© Библиско Здружение на Р. Македонија 2006 © Bible Society of the Republic of Macedonia 2006
v>