1Од срцето мое се изливаат благи зборови; Му ги посветувам на Царот стиховите мои; јазикот ми е како перо на брзописец.
2Ти си најпрекрасниот меѓу синовите човечки, благодат се излива од Твојата уста; затоа Бог Те благословил довека.
3
4И така величествен, поитај победоносно заради вистината, кротоста и правдата, и Твојата десница ќе покаже чудесни дела.
5Изострени се Твоите стрели, народите ќе паднат пред Тебе, — тие ќе се забодат во срцата на царските непријатели.
6Твојот престол, Боже, е вечен: жезолот на правдата е жезол на Твоето царство.
7
8
9
10Чуј, ќерко, види, приклони го увото свое: заборави го твојот народ и домот на таткото твој!
11Зашто Царот ја посака твојата убавина, зашто Тој е твој Господар и приклони Му се тогаш ти.
12
13
14во везена облека ќе ја доведуваат кај Царот; по неа одат девици, нејзини другарки.
15Ги доведуваат со веселба и радост, влегуваат во Царевиот дворец.
16Место твоите татковци, овде ќе бидат твоите синови; Ти ќе ги поставиш за кнезови по целата земја.
17Ќе го спомнуваат името Твое од род во род; затоа народите ќе Те слават од век до век.