1Чуј го, Боже, гласот мој, кога Ти се молам; зачувај ми го животот мој од непријателот што ме застрашува.
2Сокриј ме од тајните завери на грешниците, од плановите на злочинците.
3Тие ги наострија јазиците свои како меч, тие исфрлаат ранливи зборови, како стрели,
4ⓖза да стрелаат скришно на непорочниот; тие стрелаат ненадејно врз него, без страв.
5Тие цврсто се договорија за зло; се договорија како да ја прикријат замката, па си рекоа: кој ќе нѐ види?
6ⓗСонуваат за злодела, скришни заговори кројат. Зашто, човековото срце и ум се длабока бездна.
7ⓘНо Бог ќе ги застрела, ќе ги рани ненадејно.
8ⓙСопствениот јазик пропаст ќе им донесе; сите оние што ќе ги видат ќе се стаписаат.
9ⓚИ секој човек ќе се уплаши. Ќе се раскажува за делата Божји и ќе размислуваат за она што Тој го изврши.
10ⓛА праведниот ќе се развесели во Господ и ќе прибегне кај Него; и ќе се веселат сите кои се праведни по срце.