Псалми 77:1-20 MKDB2006 - Bible AI

1Со гласот свој викам кон Бога, со гласот свој кон Бога, за да ме чуе.

2Во денот на тагата моја Го барам Бога ноќе, со издигнати раце кон Него неуморно; но душата моја не може да се утеши.

3ⓨГо спомнувам Бога и воздивнувам, размислувам и духот мој малаксува.

4ⓩБудни се очите мои, се вознемирив и не можам да говорам.

5Размислував за дамнешните дни, и се сетив за старите години.

6ⓐРазмислував ноќе со срцето свое, а духот мој ме испитуваше;

7зар Господ засекогаш отфрла и не сака ли повеќе да биде благонакло­нет,

8ⓑили засекогаш престанала Него­вата милост, и Неговите ветувања се пресекле за сите родови?

9Зар Господ заборавил на штедроста Своја? Зар во гневот Свој ќе го затвори Своето милосрдие?

10ⓒПа си реков: „Ова е мојата болка: десницата на Севишниот се изменила.“

11Ќе си спомнам за делата на Господ; ќе се потсетам на дамнеш­ните чудесни дела;

12ќе ги разгледувам сите Твои дела и ќе мислам на Твоите моќни дела.

13ⓓБоже, Твојот пат е свет. Кој бог е толку голем, како нашиот Бог!?

14ⓔТи си Бог, Кој прави чудеса; Ти ја покажа силата Своја меѓу народите;

15Ти со мишката Своја го избави Твојот народ, синовите на Јаков и на Јосиф.

16ⓕТе видоа, Боже, водите, Те видоа водите и се разбрануваа, и бездните затрепереа.

17ⓖОд облаците се излеа вода, загр­меа небесата зашто стрелите Твои пролетуваа.

18ⓗТатнежот на Твојот гром се разнесуваше низ виорот; светкавици ја осветлуваа вселената; Земјата трепе­реше и се тресеше.

19ⓘТвојот пат водеше низ морето, Твоите патеки преку моќните води, но Твоите траги не се познаваа.

20ⓙТи ги водеше како стадо луѓето Твои преку раката на Мојсеј и Арон.

© Библиско Здружение на Р. Македонија 2006 © Bible Society of the Republic of Macedonia 2006
div>