1ⓑБоже, незнабошците дојдоа во Твоето наследство, го осквернија светиот Твој храм, Ерусалим го претворија во урнатини.
2ⓒМртвите тела на Твоите слуги им ги дадоа како храна на птиците небески, а телата на Твоите светии — на земните ѕверови;
3ⓓја пролија нивната крв како вода околу Ерусалим, и немаше кој да ги погребе.
4ⓔСтанавме за потсмев на соседите наши, срам и подбив за оние што се околу нас.
5ⓕДо кога, Господи, ќе се разгневуваш постојано, до кога ќе гори љубомората Твоја како оган?
6ⓖИзлеј го гневот Свој врз народите што не Те познаваат, и врз царствата, кои не го призиваат името Твое,
7ⓗзашто тие го испојадоа Јакова и местото негово го опустошија.
8ⓘНе спомнувај ги нашите поранешни беззаконија, туку побрзај да нѐ пресретнеш со Својата милосрдност, зашто многу сме понижени.
9ⓙПомогни ни, Боже, Спасителе наш, поради славата на името Твое, избави нѐ и очисти нѐ од гревовите наши заради името Твое!
10ⓚЗошто незнабошците да велат: „Каде е нивниот Бог?“ Барем пред очите наши да ја видиме одмаздата над незнабошците за пролеаната крв на Твоите слуги.
11Да дојде пред Тебе офкањето на окованите; со силата на Твојата мишка зачувај ги синовите осудени на смрт.
12ⓛСедумкратно врати ги во пазувите на нашите соседи хулењата, со кои Те хулеа Тебе, Господи.
13ⓜА ние, пак, народот Твој и овци од Твоето пасиште, вечно ќе Те славиме и од род во род ќе разгласуваме за Тебе похвала.