1Господи, Ти омиле земјата Твоја, го врати од пленство Јаков.
2ⓩТи им ги прости беззаконијата на Твоите луѓе, ги покри сите нивни гревови,
3го смири сиот Свој гнев, ја ублажи јароста на гневот Свој.
4ⓐПоврати нѐ, Боже, спасение наше, и одврати ја Твојата јарост од нас.
5ⓑЗар вечно ќе се гневиш на нас, или ќе го протегаш гневот Свој од род во род?
6ⓒНема ли, Боже, да се повратиш, и пак да нѐ оживееш, и луѓето Твои да се зарадуваат во Тебе?
7ⓓПокажи ни ја, Господи, Твојата милост, и подари ни спасение.
8Ќе чујам што ќе ми рече Господ Бог, зашто Тој ќе зборува за мир на Својот народ и на Своите светии, и на оние што со срцето свое Му се обраќаат Нему.
9Да, спасението од Него е блиску до оние, кои се бојат од Него, за да ја насели славата своја во нашата земја.
10ⓔМилоста и вистината ќе се сретнат, праведноста и мирот ќе се целиваат.
11ⓕВерноста ќе изникне од земјата, а праведноста ќе се појави од небото.
12ⓖЗашто Господ ќе даде добро и нашата земја ќе го даде својот плод;
13ⓗправедноста ќе оди пред Него и на патот ќе ги става стапките свои.