Псалми 88:1-18 MKDB2006 - Bible AI

1Господи, Боже на моето спасение, дење Те повикувам и ноќе сум пред Тебе:

2за да дојде пред Тебе молитвата моја, приклони го увото Свое кон молбата моја, Господи,

3зашто душата моја е полна со јад и животот ми се приближи до адот.

4Се изедначив со оние што слегуваат во гроб; станав како немоќен човек,

5како фрлени и ранети што лежат во гроб, за кои Ти веќе не се сеќаваш; тие се оттурнати од Твојата рака.

6Ме положи во подземен ров, во мрак и во смртна сенка.

7Ја истури врз мене Твојата јарост, и со сите Свои бранови ме поразуваш.

8Ти ги оддалечи од мене моите познати, ме направи одвратен за нив; затворен сум и не можам да излезам.

9Очите мои ослабеа од тага: цел ден викам кон Тебе, Господи, ги протегам рацете кон Тебе.

10Зар за мртовци ќе правиш чуда? Зар сенките ќе се кренат и ќе Те сла­ват?

11Зар во гроб некој ќе кажува за Тво­јата милост и за Твојата вистина — во местото на распаѓањето?

12Зар во темнината ќе ги објавуваат Твоите чудеса, и во земјата на забора­вот — Твојата правда?

13Но јас повикав кон Тебе, Господи, и наутро молитвата моја доаѓа пред Тебе.

14Зошто, Господи, ја оттурнуваш душата моја и го одвраќаш лицето Свое од мене?

15Јас сум несреќен и од раната младост се мачам; страдам во ужас и очаен сум.

16Над мене се надви Твојата јарост, Твоите заплашувања наполно ме скр­шија.

17Секој ден ме опкружуваат како во­да: од сите страни ме опседнуваат.

18Ти го оддалечи од мене ближниот и пријателот; мракот ми е единствен другар.

© Библиско Здружение на Р. Македонија 2006 © Bible Society of the Republic of Macedonia 2006
div>