1ⓝСлабиот во вера прифатете го, но без расправии за мислењата!
2Еден верува дека може да јаде сѐ, а слабиот во верата јаде само зеленчук.
3ⓞКој јаде, нека не го укорува оној што не јаде; и кој не јаде, нека не го осудува оној што јаде, бидејќи Бог го прифатил.
4ⓟКој си ти што му судиш на туѓ слуга? Пред својот господар тој стои или паѓа, а ќе стои исправено, зашто Бог има моќ да го исправи.
5ⓠТака некој разликува еден ден од друг, а некој друг, пак, сите денови ги смета еднакви. Секој нека биде наполно уверен во своето мислење.
6Оној што ги разликува деновите, ги разликува за Господ; и кој не ги разликува деновите, за Господ не ги разликува. Кој јаде, за Господ јаде, зашто Му благодари на Бога; и кој не јаде, за Господ не јаде и Го фали Бога.
7ⓡЗашто никој од нас не живее за себе и никој не умира за себе;
8ⓢтуку, било да живееме или да умираме, за Господ живееме и за Господ умираме, — ние Му припаѓаме на Господ. Според тоа — живееме ли, умираме ли — Господови сме.
9ⓣБидејќи Христос затоа и умре и воскресна и оживеа, за да господари и над мртвите, и над живите.
10ⓤА ти, зошто го осудуваш братот свој! Или ти, што го укоруваш братот свој? Зашто сите ќе застанеме пред судот Христов.
11ⓥЗашто е напишано: „Јас сум жив, вели Господ, зашто пред Мене ќе се свитка секое колено и секој јазик ќе Го славослови Бога.“
12ⓦИ така, секој од нас ќе одговара пред Бога за себе.
13ⓧЗатоа, пак, да не се судиме еден со друг, туку подобро расудувајте за тоа вака: не поставувај му на својот брат спрепка или соблазна.
14ⓨЗнам и уверен сум преку Господ Исус Христос дека нема ништо нечисто само по себе; освен кога некој мисли дека е нешто нечисто, за него тоа е нечисто.
15ⓩА ако, пак, братот твој се скрби поради тоа што го јадеш, ти веќе не постапуваш според љубовта. Не погубувај го со своето јадење оној за кого Христос умре.
16Нека не се хули на она што е добро според вас!
17ⓐЦарството Божјо не е во јадењето или пиењето, туку во праведност и мир и радост во Светиот Дух.
18Зашто, оној кој Му служи на Христос со овие работи, тој Му се допаѓа на Бога и мил им е на луѓето.
19ⓑИ така, да го бараме она што служи за мир и взаемно надградување.
20ⓒПоради јадење не уривај го делото Божјо! Навистина сѐ е чисто, а тешко е за оној човек, кој јаде поради соблазна;
21ⓓподобро е да не јадеш месо, да не пиеш вино и да не правиш ништо од кое братот твој би можел да се сопне, или да се соблазнува, или, пак, да слабее.
22Имаш ли вера? Имај си ја за себе пред Бога. Блазе на оној кој не се осудува себе самиот за она што го одобрува.
23А ако некој се сомнева кога јаде, осуден е; зашто не јаде со вера; а сѐ што не е според верата, грев е.