Создавање 2:1-25 MKDB2006 - Bible AI

¹Така се довршија небото и земјата и сето нивно воинство.

²ⓠСедмиот ден Бог ги заврши делата Свои, што ги направи; и си отпочина во седмиот ден од сите дела Свои, што ги создаде.

³И Бог го благослови седмиот ден, и го освети, зашто во тој ден си отпочина од сите дела Свои, што ги направи и создаде.

⁴Ете така настанаа небото и земјата, во она време кога Господ Бог ги создаде земјата и небото.

⁵А уште не беа никнале полски грмушки и земни тревки, зашто Господ Бог уште не праќаше дожд на земјата, ниту, пак, имаше човек кој ќе ја обработува земјата,

⁶но се креваше пара од земјата и ја оросуваше површината на целата земја.

⁷ⓡИ Господ Бог го создаде човекот од земен прав и му дувна во лицето дух животен; и човекот стана жива душа.

⁸И Господ Бог насади рајска градина на исток; и таму го насели човекот што го создаде.

⁹ⓢИ Господ Бог направи да израстат од земјата секакви дрвја, убави за гледање и добри за јадење, и дрвото на животот среде рајот, и дрвото за познавање на доброто и злото.

¹⁰ⓣОд Едем извираше река за да го наводнува рајот, а потоа таа се раздвојуваше на други четири реки.

¹¹Името на едната е Пишон; таа тече околу целата Хевилска земја, каде што има злато.

¹²Златото на таа земја е добро; таму има и бделиум и камен оникс.

¹³А на втората река името ѝ е Гион; таа тече околу целата земја Куш.

¹⁴Името, пак, на третата река е Тигар; таа тече на исток од Асирија. Четвртата река е Еуфрат.

¹⁵И го зеде Господ Бог човекот, го насели во Едемската градина, за да ја обработува и да ја чува.

¹⁶И му заповеда Господ Бог на човекот, велејќи: „Од секое дрво во градината можеш да јадеш,

¹⁷ⓤосвен од дрвото за познавање на доброто и на злото; од него не јади; зашто во оној ден кога ќе вкусиш од него, ќе умреш.“

¹⁸ⓥИ Господ Бог рече: „Не е добро за човекот да биде сам; да му создадеме помошник, сличен на него!“

¹⁹Тогаш Господ Бог ги создаде од земјата сите полски животни, и сите небески птици, и ги доведе кај човекот за да види како ќе ги нарече тој, па, како што човекот ќе го нарече секое живо суштество, така да му биде и името.

²⁰И им даде човекот имиња на сиот добиток, и на небеските птици, и на сите полски ѕверови; но за човекот не се најде помошник, сличен на него.

²¹ⓦЗатоа Господ му прати на човекот длабок сон; па кога заспа, му извади едно ребро, и местото го пополни со месо.

²²ⓧОд реброто, што го зеде од човекот, Господ Бог создаде жена и ја доведе кај човекот.

²³ⓨА човекот рече: „Еве тоа е коска од моите коски, и плот од мојата плот. Нека ѝ биде името жена, зашто е земена од мажот!“

²⁴ⓩЗатоа човекот ќе ги остави татко си и мајка си и ќе се прилепи кон жената своја; и ќе бидат едно тело.

²⁵И беа обајцата голи, Адам и жената негова, и не се срамеа.