Создавање 29:1-35 MKDB2006 - Bible AI

¹Тогаш се крена Јаков и отиде во земјата на синовите на исток.

²ⓤОдеднаш во полето забележа извор; и ете три стада овци лежеа околу него, бидејќи на тој извор се поеја стада. Но голем камен имаше над отворот од изворот.

³И кога се собираа таму сите стада, го иставаа каменот од отворот на изворот и ги напојуваа овците, а потоа пак го ставаа каменот над отворот од изворот на неговото место.

⁴ⓥЈаков им рече: „Од каде сте вие, браќа?“ Тие одговорија: „Од Харан сме.“

⁵А тој им рече: „Го познавате ли Лаван, синот Нахоров?“ Тие рекоа: „Го познаваме.“

⁶Тој пак ги праша: „Здрав ли е?“ Рекоа: „Здрав е, и еве Рахила, ќерката негова, иде со стадото.“

⁷И тој рече: „Ете, уште е рано и не е време добитокот да се прибира. Напојте ги овците, па одете и пасете ги!“

⁸А тие рекоа: „Не можеме, додека не се соберат сите стада, за да се истави каменот од отворот над изворот, па тогаш ќе ги напоиме овците.“

⁹Додека тој уште зборуваше со нив, дојде Рахила со ситниот добиток од тат­кото нејзин, бидејќи таа нив ги па­сеше.

¹⁰А кога ја виде Јаков Рахила, ќерката Лаванова и стадото на Лаван, братот на мајка си, пристапи Јаков и го истави каменот од отворот на изворот, и го напои стадото на Лаван, братот на својата мајка.

¹¹И ја бакна Јаков Рахила, па извика и заплака.

¹²Потоа ѝ кажа на Рахила дека тој му е род на таткото нејзин и дека е син на Ревека. А таа отрча, па го извести таткото свој.

¹³А кога чу Лаван за Јаков, синот на неговата сестра, му излезе во пресрет, го прегрна и бакна, и го воведе во својот дом. А тој му раскажа на Лаван сѐ.

¹⁴Лаван, пак, му рече: „Ти си на­вистина моја коска и моја плот!“ И тој остана кај него цел месец.

¹⁵Тогаш му рече Лаван на Јаков: „Зарем бесплатно ќе ми служиш зашто си ми род? Кажи ми, која да ти биде платата?“

¹⁶А Лаван имаше две ќерки: на постарата ѝ беше името Лија, а на по­младата Рахила.

¹⁷На Лија очите и беа болникави, а Рахила имаше убава става и убаво лице.

¹⁸ⓦЈаков ја засака Рахила, па рече: „Ќе ти служам седум години за Рахила, твојата помала ќерка.“

¹⁹Тогаш Лаван рече: „Подобро тебе да ти ја дадам, отколку на друг; остани кај мене!“

²⁰ⓧИ отслужи Јаков за Рахила седум години, и тие му се причинија како неколку дена, зашто ја сакаше.

²¹И му рече Јаков на Лаван: „Дај ми ја жената, зашто дојде времето да влезам кај неа!“

²²ⓨИ ги повика Лаван сите луѓе од тоа место и направи свадбена гозба.

²³А вечерта ја зеде Лија, ќерката своја, и ја воведе кај Јаков, и тој влезе кај неа.

²⁴И Лаван ѝ ја даде Зелфа, слугинката своја, на Лија, ќерката своја, за да ѝ биде слугинка.

²⁵А кога настана утрото, се виде дека тоа била Лија, па му рече Јаков на Лаван: „Што ми направи? Нели за Ра­хила ти слугував? Зошто ме измами?“

²⁶ⓩА Лаван му рече: „Не бива во на­шето место да се омажи помалата пред постарата.

²⁷Помини оваа седмица со неа, па ќе ти ја дадам и другата, за која ќе ми слу­гуваш други седум години.“

²⁸И Јаков направи така, и помина со неа една седмица. Потоа му ја даде Ла­ван за жена Рахила, ќерката своја.

²⁹И ѝ ја даде Лаван слугинката своја Билха на Рахила, ќерката своја, за да ѝ биде слугинка.

³⁰ⓐТогаш Јаков влезе кај Рахила. И Рахила повеќе ја засака отколку Лија. И така му служеше на Лаван уште други седум години.

³¹ⓑКога виде Господ дека Лија не е сакана, ѝ ја отвори утробата нејзина, а Рахила остана неплодна.

³²Лија зачна и роди син и го нарече Рувим, велејќи: „Господ милостивно погледна на мојата несреќа; сега ќе ме засака мажот мој.“

³³И пак зачна, и роди син, па рече: „Господ чу дека не сум сакана, па ми го даде и овој.“ И го нарече Симеон.

³⁴И одново зачна, пак роди син и рече: „Сега веќе ќе ми се наклони мажот мој, оти му родив три сина!“ Затоа му стави име Левиј.

³⁵А кога пак зачна, и роди син, рече: „Сега ќе Го славам Господа!“ Затоа го нарече Јуда. И престана да раѓа.