1
2И Господ беше со Јосиф, та затоа беше среќен, и живееше во куќата од господарот свој, Египќанецот.
3
4И Јосиф се здоби со милост кај него, и му служеше. Тој го постави над целиот свој дом, и сѐ што имаше, го предаде во рацете негови.
5
6И остави во Јосифовите раце сѐ што имаше, и не се грижеше веќе за друго, освен за лебот што го јадеше. А Јосиф беше со стројна става и со убаво лице.
7
8А тој одби и ѝ рече на жената од господарот свој: „Ете, господарот мој не се грижи веќе за ништо што има во куќата, туку сѐ што има, ми го предаде мене во рацете.
9
10И така таа му зборуваше на Јосиф за тоа секој ден, но тој не ја послуша да легне со неа, ниту се задржуваше кај неа.
11Се случи еден ден тој да дојде во куќата по своја работа, а таму дома да нема никој од домашните.
12
13А таа, кога виде дека тој ја остави во рацете нејзини облеката своја и избега,
14ги викна своите домашни, па им рече, велејќи: „Гледајте, ни довел човек Евреин за да нѐ срамоти! Дојде кај мене за да легне со мене, но јас извикав на сиот глас.
15А тој, кога чу дека го подигнав гласот и извикав, ја остави облеката своја кај мене и избега, па си отиде.“
16И таа ја задржа облеката негова кај себе, додека си дојде господарот во домот свој.
17А тогаш и нему му ја кажа истата работа, велејќи: „Слугата, Евреинот, што го доведе кај нас, дојде кај мене да ме срамоти.
18Но кога чу дека подигнав глас и извикав, тој ја остави облеката своја кај мене и избега.“
19Кога ги чу господарот негов зборовите на жената своја, која му рече: „Ова ми го направи слугата твој“ — се разгневи многу.
20И го фати господарот Јосиф, па го фрли в затвор, каде што лежеа царските затвореници.
21
22И началникот на затворот му ги довери на Јосиф сите затвореници во затворот; и над сѐ што таму се работеше, тој беше наредбодавец.
23