Судии 20:1-48 MKDB2006 - Bible AI

¹ⓞТогаш излегоа сите синови Израелови, и се собра целата заедница како еден човек од Дан до Вирсавија и од Галаадската земја пред Господ во Мицпа.

²Се собраа старешините на сиот на­род, сите племиња Израелови, во собра­нието на народот Божји, — четиристотини илјади пешаци мечоносци.

³А Венијаминовите синови слушнаа дека синовите Израелови дошле во Мицпа. И Израеловите синови запра­шаа: „Кажете, како станало тоа зло?“

⁴Левитот, мажот на убиената жена, одговори и рече: „Дојдов со својата на­ложница да ноќевам во Гива Венијами­нова;

⁵ⓟи се кренаа против мене жителите на Гива и преку ноќта ја опколија заради мене куќата; мене сакаа да ме убијат, а мојата наложница ја силуваа, така што таа умре;

⁶ⓠјас ја зедов наложницата своја, на парчиња ја исеков и ја испратив во сите краеви на наследството Израелово, бидејќи тие извршија незаконито и срамно дело во Израел;

⁷ⓡете, сите вие, синови Израелови, разгледајте го тоа дело и решете тука.“

⁸И се крена сиот народ како еден човек и рече: „Никој нема да отиде во шаторот свој и никој нема да се врати во домот свој.

⁹А еве што ќе направиме сега со Гива: да фрлиме ждрепка

¹⁰и ќе избереме по десет мажи на сто од сите Израелови племиња, по сто на илјада и по илјада на десет илјади за да донесат храна за народот, кој ќе тргне против Гива Венијаминова, за да ја казни за срамот што го изврши против Израел.“

¹¹И сите Израелци се собраа против градот еднодушно, како еден човек.

¹²ⓢИ Израеловите племиња испратија луѓе да му кажат по целото Венија­ми­ново племе: „Каква гнасотија е изврше­на кај вас!

¹³ⓣА сега, предајте ги тие развратници што се во Гива; ние ќе ги убиеме и ќе го искорениме злото од Израел.“ Но синовите Венијаминови не сакаа да го послушаат гласот на браќата свои, синовите Израелови.

¹⁴И синовите Венијаминови од гра­довите се собраа во Гива, за да тргнат во војна против синовите Израелови.

¹⁵А во оној ден Венијаминовите синови што се беа собрале од градовите свои, се изброија дваесет и шест илјади мажи мечоносци; освен тоа од жите­лите на Гива имаше одбрани на број седумстотини.

¹⁶ⓤВо сиот тој народ имаше седумстотини меѓу одбраните мажи, кои беа леваци, и сите тие фрлаа камења со праќи, без да погрешат.

¹⁷А Израелците, без Венијаминовите синови, броеја четиристотини илјади души мечоносци; сите тие беа способни за војна.

¹⁸ⓥТогаш Израеловите синови станаа и отидоа во Божјиот дом и Го запрашаа Бога: „Кој од нас прв ќе тргне во бој против синовите Венијаминови?“ И Господ одговори: „Јуда прв нека оди.“

¹⁹Утрината станаа синовите Израе­лови и се распоредија на табори пред Гива;

²⁰и излегоа Израелците за борба против Венијамин и се наредија синовите Израелови во бојни редови близу до Гива.

²¹Тогаш излегоа од Гива и синовите Венијаминови и во тој ден убија дваесет и две илјади Израелци.

²²Но, народот израелски се созеде и пак се нареди за борба на истото место, каде што беше претходниот ден.

²³ⓦИ отидоа синовите Израелови пред Господ и плачеа до вечерта, па Го прашаа Господа: „Да влеземе ли пак во борба со синовите на нашиот брат Венијамин?“ Господ им рече: „Одете против него!“

²⁴И вториот ден Израеловите синови пак настапија против синовите на Венијамин.

²⁵Во тој ден излезе и Венијамин од Гива и беа убиени од синовите Израе­лови уште осумнаесет илјади души мечоносци.

²⁶ⓧТогаш сите Израелови синови и сиот народ тргнаа и дојдоа во Божјиот дом, па седеа таму и плачеа пред Господ, постеа целиот ден до вечерта и Му принесоа на Бога сепаленици и жртви за мир.

²⁷ⓨИ Го прашаа синовите Израелови Господа, — во тоа време ковчегот на заветот беше таму, —

²⁸и Финес, синот Елеазаров, син Аронов, стоеше пред него: „Дали да излеземе пак против нашиот брат Вени­јамин или не?“ Господ им рече: „Одете! Утре ќе го предадам во вашите раце.“

²⁹ⓩТогаш Израел постави заседа околу Гива.

³⁰На третиот ден излегоа синовите Израелови против синовите на Венија­мин, па, како и порано, се наредија за борба против Гива.

³¹ⓐВенијаминовите синови излегоа против народот и се оддалечија од гра­дот, и почнаа, како порано, да убиваат од народот по патиштата, од кои еден води за Ветил, а друг во Гива, преку полето, и убија до триесет души Изра­елци.

³²И Венијаминовите синови си рекоа: „Тие паѓаат пред нас како порано.“ А Израеловите синови си рекоа: „Да бегаме од нив и да ги одвлечеме од градот на патот.“

³³ⓑТогаш сите Израелци станаа од местото свое и се наредија во Ваал-Та­мар. А Израеловата заседа се спушти од местото свое од западната страна на Гива.

³⁴И се собраа против Гива десет илјади души одбрани од сиот Израел, и почна жестока борба. Но Венијамино­вите синови не знаеја дека ќе ги снајде зло,

³⁵и Господ го разби Венијамин пред Израел, и Израелците кутнаа во тој ден од синовите Венијаминови дваесет и пет илјади и сто души вооружени со мечеви.

³⁶Кога Венијаминовите синови по­мис­лија дека се совладани од Израел­ците, кои им направија место, бидејќи Изра­елците се надеваа на заседата, што ја беа поставиле близу до Гива,

³⁷ⓒзаседата побрза и се спушти кон Гива, — влезе и го порази со меч целиот град.

³⁸ⓓИзраелците си беа договориле знак со заседата, да нападнат, кога ќе се крене дим од градот.

³⁹И така, кога Израелците отстапија од местото на борбата, и Венијамин почна да поразува и кутна до триесет души Израелци, велејќи: „Пак паѓаат пред нас, како и во поранешните судири“,

⁴⁰ⓔтогаш почна да се издига од градот дим како столб. Венијамин погледна назад, и ете, од целиот град излегува дим кон небото.

⁴¹И Израелците се вратија, а Вени­јамин се уплаши, бидејќи виде дека го снашло зло.

⁴²И избегаа синовите Венијаминови од Израелците по патот кон пустината, но беа следени со колеж, и оние што излегуваа од градовите, таму ги убиваа;

⁴³го опколија Венијамин и го гонеа без почивка и го поразуваа до самата источна страна на Гева.

⁴⁴И од синовите Венијаминови паднаа осумнаесет илјади души, силни мажи.

⁴⁵А од другите што се свртеа и се спуштија спрема пустината, кон карпата Римон, насобраа пет илјади и ги гонеа дури до Гидом, и од нив убија две илјади души.

⁴⁶Сите, пак, Венијаминови синови, паднати тој ден, беа дваесет и пет илјади души, вооружени со мечеви, сите беа силни мажи.

⁴⁷Другите се свртеа и избегаа во пустината, накај карпата Римон, шестотини души и таму останаа четири месеци.

⁴⁸А Израелците се вратија кај си­новите Венијаминови и ги поразија со меч, и луѓето од градот, и добитокот, и сѐ што имаше останато, и со оган ги изгореа сите градови што се наоѓаа по патот.