1 Самоилова 3:1-21 MKDB2006 - Bible AI

¹ⓗМомчето Самоил Му служеше на Господ под надзор на Илиј. Сло­вото Господово беше ретко во тие де­нови и немаше виденија.

²ⓘИ се случи во она време, кога Илиј лежеше на местото свое, а очите негови беа почнале да му слабеат, и тој не можеше да гледа,

³ⓙи светилникот Божји уште не беше угаснал, а Самоил лежеше во храмот Господов, каде што беше ковчегот Бо­жји;

⁴ⓚГоспод повика кон Самоил. Тој одговори: „Еве ме!“

⁵И дотрча кај Илиј и рече: „Еве ме! Зошто ме викаше?“ Но тој одговори: „Јас не сум те викал; оди легни си!“ И тој отиде и си легна.

⁶Но Господ повика по вторпат кон Самоил. Тој стана и пак отиде кај Илиј и рече: „Еве ме! Ти ли ме повика?“ Но тој рече: „Јас не сум те викал, синко; оди легни си!“

⁷Самоил дотогаш не го познаваше гласот на Господ, зашто уште не му се беше открило словото Господово.

⁸Викна Господ кон Самоил и третпат. Тој стана и отиде кај Илиј и рече: „Еве ме! Ти ли ме повика?“ Тогаш Илиј разбра дека Господ го вика момчето.

⁹И му рече Илиј на Самоил: „Оди легни си, и кога Оној што вика, ќе те повика, ти кажи: ‚Говори, бидејќи Твојот слуга слуша.‘“ И отиде Самоил и легна на местото свое.

¹⁰И Господ дојде, застана и викна, како и претходно: „Самоиле! Самоиле!“ И Самоил рече: „Говори, Господи, бидејќи Твојот слуга слуша.“

¹¹ⓛИ му рече Господ на Самоил: „Еве, ќе направам нешто во Израел, така што на секој што ќе слушне за тоа, ќе му заѕујат и двете уши.

¹²ⓜВо тој ден Јас ќе го исполнам над Илиј сѐ она што сум зборувал за домот негов, од почеток до крај.

¹³Јас му јавив дека ќе го казнам домот негов засекогаш заради онаа вина, што тој ја знаеше, бидејќи си­новите негови хулеа на Бога, и тој не ги запираше.

¹⁴И поради тоа се колнам пред домот на Илиј дека вината на Елиовиот дом нема да се избрише довека ниту со жртви, ниту со приноси.“

¹⁵Самоил спиеше до утрината. Потоа стана рано и ја отвори вратата на домот Господов. Самоил се плашеше да му соопшти на Илиј за тоа видение.

¹⁶Но Илиј го повика Самоил и рече: „Синко Самоиле!“ Тој одговори: „Еве ме!“

¹⁷ⓝИ рече Илиј: „Што ти беше речено? Не криј од мене; Лошо ќе ти направи Господ, и уште повеќе ќе ти додаде, ако сокриеш од мене било нешто од сѐ што ти беше кажано!“

¹⁸ⓞИ Самоил му соопшти сѐ и не сокри од него ништо. Тогаш Илиј рече: „Тој е Господ; нека направи она што е добро во Неговите очи!“

¹⁹ⓟДодека Самоил растеше, Господ беше постојано со него, и не остана ни­ту еден Негов збор неисполнет.

²⁰ⓠИ сиот Израел од Дан до Вирсавија дозна дека Самоил е удостоен да биде пророк Господов.

²¹И Господ продолжуваше да се јавува во Силом, откако му се беше открил на Самоил во Силом преку словото Гос­подово.