2 Царевите 17:1-41 MKDB2006 - Bible AI

¹Осија, синот на Ила, стана цар во Самарија над Израел во два­наесеттата година од владеењето на јудејскиот цар Ахаз и царуваше девет години,

²а го вршеше она што не беше правилно пред очите на Господ, но не така, како израелските цареви што беа пред него.

³Против него се крена асирскиот цар Салманасар, и Осија му стана потчинет, та му даваше данок.

⁴Асирскиот цар забележа кај Осија заговор, зашто тој беше испратил пра­теници кај египетскиот цар Со и не му даваше данок на асирскиот цар секоја година; тогаш асирскиот цар го зеде под стража и го затвори во темница.

⁵И се крена асирскиот цар против целата земја, се приближи до Самарија и ја држеше под опсада три години.

⁶ⓥВо деветтата година од владеењето на Осија, асирскиот цар ја презеде Самарија, ги пресели Израелците во Асирија и ги насели во Халах и покрај реката Хавор во Гозан, и во градовите мидиски.

⁷ⓦНо тоа дојде, затоа што Израело­вите синови почнаа да грешат пред Господ, својот Бог, Кој ги изведе од египетската земја, од раката на египетскиот цар — фараонот, и почнаа да почитуваат други богови,

⁸ⓧи да постапуваат според обичаите на народите, кои Господ ги беше избркал пред лицето на Израеловите синови, и според обичаите на израелските цареви, како што тие постапуваа.

⁹А почнаа Израеловите синови да прават лоши работи пред Господ, својот Бог, си подигнаа идолски свети­лишта по сите свои населби, и тоа, почнувајќи од стражарската кула, па сѐ до утврде­ните градови.

¹⁰ⓨИ си поставија идоли и светили­шта на секој повисок рид и под секое зелено дрво,

¹¹и кадеа таму по сите идолски светилишта, како народите што ги беше избркал од нив Господ, и правеа лоши работи што Го разгневуваа Гос­пода,

¹²и им служеа на идолите, за кои им беше говорел Господ: „Не правете го тоа!“

¹³ⓩТогаш Господ преку сите Свои пророци, преку секој гледач го опоменуваше Израел и Јуда, велејќи: „Вратете се од лошите патишта и пазете ги заповедите Мои, наредбите Мои, цели­от закон што сум им го наложил на татковците ваши, и што сум ви го пре­дал преку слугите Мои, пророците.“

¹⁴Но тие не послушаа и останаа тврдоглави, какви што беа и нивните тат­ковци, кои не веруваа во Господ, својот Бог;

¹⁵ⓐтие ги презреа наредбите Негови и заветот Негов што Тој го беше склучил со нивните татковци, и откровенијата Негови, со кои им беше посведочил, па тргнаа по патот на празноверието, — и самите станаа празноверни, како што и околните народи, за кои Господ им беше заповедал да не постапуваат како нив.

¹⁶Тие ги отфрлија сите заповеди на Господ, својот Бог, си направија изле­ани идоли на две телиња, си направија и столбови на Ашера, и се поклонуваа на сета небесна војска, му служеа и на Ваал,

¹⁷ги пренесуваа преку оган сино­вите свои и ќерките свои, се оддадоа на га­тање и магии и правеа зло пред очите на Господ, и Го разгневуваа.

¹⁸Затоа Господ силно се разгневи на Израелците и ги отфрли од лицето Свое, така што остана само едно Јудино племе.

¹⁹Но и Јуда не внимаваше на запо­ведите на Господ, неговиот Бог, и пос­тапуваше според обичаите на Изра­елците, како што постапуваа тие.

²⁰И Господ се одврати од сите потомци на Израел, ги понизи и ги предаваше во рацете на ограбувачите и, најпосле, ги отфрли од лицето Свое.

²¹ⓑИзраелците се беа отцепиле од Да­видовиот дом и го беа зацариле Нава­товиот син Јеровоам. Јеровоам ги оттргна од Господ и ги наведе на голем грев.

²²И синовите Израелови одеа во сите гревови на Јеровоам, какви што тој ги правеше, и не отстапуваа од нив,

²³додека Господ не го отфрли Израел од лицето Свое, како што беше говорел преку сите слуги Свои, пророците. И Израел беше преселен од земјата своја во Асирија, каде што е и до денес.

²⁴ⓒАсирскиот цар доведе луѓе од Вавилон, и од Кута, и од Ава, и од Хамат и од Сефарваим и ги насели во самарјанските градови, место Изра­еловите синови. И тие ја запоседнаа Самарија и почнаа да живеат во гра­довите нејзини.

²⁵И бидејќи во почетокот, кога се населија таму, тие не Го почитуваа Господа, тогаш Господ им испраќаше лавови што ги давеа.

²⁶Му јавија на асирскиот цар и рекоа: „Народите што си ги преселил и насе­лил во самарјанските градови, не го знаат законот на Бога од таа земја, и затоа Тој им испраќа лавови, и ете, тие ги дават, зашто не го знаат законот на Бога од онаа земја.“

²⁷И асирскиот цар заповеда и рече: „Испратете таму еден од свештени­ците што ги иселивте оттаму; нека оди и нека живее таму, и тој ќе ги просвети во законот на Бога на онаа земја.“

²⁸И дојде еден од оние свештеници што беа преселени од Самарија, и живееше во Ветил, и ги учеше, како да Го почитуваат Господа.

²⁹Но секој народ си направи и свои богови и ги постави во идолските светилишта по височините, кои си ги направија жителите од Самарија, секој народ во градовите свои, каде што живееше.

³⁰Вавилонците направија Сукот-Бе­нот, жителите на Кута-Нергал, жите­лите на Хамат-Ашима,

³¹Авијците на Нивхаз и Тартак, а Сефарваимците ги изгореа во оган синовите свои во чест на Адрамелех и Анамелех, богови на Сефарваим.

³²Меѓутоа, Го почитуваа и Господа и поставија од средината своја свеште­ници по нивните светилишта, и тие вршеа служба во нив.

³³Тие Го почитуваа Господа, но на боговите свои им служеа според оби­чајот на народите, од чија средина ги преселија.

³⁴ⓓТие постапуваат и до денес според обичаите свои: не се плашат од Господ и не постапуваат по одредбите, ни по обичаите, ни по законот и ни по запо­ведите што Господ им ги даде на сино­вите на Јаков, кому му го даде името Израел.

³⁵Господ склучи со нив завет и им заповеда, велејќи: „Не почитувајте дру­ги богови и не им се поклонувајте, немојте да им служите и не принесувајте им жртви,

³⁶ⓔа Господ, Кој ве изведе од египетската земја со голема сила и цврста рака, Него почитувајте Го, Нему поклонувајте Му се и Нему принесувајте Му жртви;

³⁷одредбите и наредбите, законот и заповедите што Тој ги напиша за вас, трудете се да ги исполнувате преку сите дни, и не почитувајте други богови;

³⁸не го заборавајте заветот што го склучив со вас, и не плашете се од други богови;

³⁹почитувајте Го само Господа, вашиот Бог, и Тој ќе ве спаси од раце­те на сите ваши непријатели.“

⁴⁰Но тие не послушаа, туку поста­пуваа според поранешните свои обичаи.

⁴¹А имаше народи што Го почитуваа Господа, но и на своите идоли им слу­жеа. Па и децата нивни и внуците нивни до денес постапуваат така, како што постапуваа нивните предци.