1मी प्रभूला वेदीजवळ उभे असलेले पाहिले, आणि तो म्हणाला,
2ते खणून मृतलोकांत जरी गेले, तरी माझा हात त्यांना तेथून ओढून काढीन.
3ते जरी कर्मेल पर्वताच्या शिखरावर लपले,
4ते जरी आपल्या वैऱ्यांपुढे पाडावपणात गेले,
5आणि ज्याने भूमीला स्पर्श केला म्हणजे ती वितळते,
6ज्याने आकाशामध्ये आपल्या माड्या बांधल्या,
7परमेश्वर असे म्हणतो:
8पाहा, प्रभू परमेश्वराचे डोळे पापी राज्यावर आहे,
9“पाहा, मी आज्ञा करीन,
10माझ्या लोकांतील पापी जे असे म्हणतात,
11त्या दिवशी दाविदचा मंडप जो पडला आहे,
12“ह्यासाठी की त्यांनी अदोमाच्या उरलेल्यांना,
13परमेश्वर म्हणतो, “असे दिवस येत आहेत की,”
14मी माझ्या लोकांस, इस्राएलाला,
15मी त्यांना त्यांच्या देशात रुजवीन