1“ईयोब, मी तुला विनंती करतो, माझे बोलने ऐक.
2पाहा, मी आता बोलायला माझे मुख उघडले आहे,
3माझे शब्दच माझ्या अंत:करणाचे प्रामाणिकपण सांगतील,
4देवाच्या आत्म्याने मला निर्माण केले आहे,
5तुला शक्य झाले तर मला उत्तर दे,
6पाहा, देवासमोर मी आणि तू सारखेच आहोत,
7पाहा, माझी दरारा तुला घाबरवणार नाही,
8तू जे बोललास ते मी निश्चित ऐकले,
9‘मी शुध्द आहे, मी निरपराध आहे, मी काहीही चूक केली नाही
10पाहा, देव माझ्यावर हल्ला करण्याची संधी पाहतो
11देवाने माझ्या पायला साखळदंड बांधले
12पाहा, मी तुला उत्तर देईल तू या बाबतीत चुकतो आहेस,
13तू त्याच्याशी का वाद घालत आहेस?
14देव एकदा बोलतो,
15देव लोकांशी रात्री ते गाढ झोपेत असताना स्वप्नात किंवा दृष्टांतात बोलत असेल,
16नंतर देव मनुष्याची कानउघडणी करतो,
17मनुष्यास त्यांना पापाच्या हेतूपासून मागे ओढण्यासाठी,
18देव गर्तेतून मनुष्याचे जीवन वाचवितो,
19मनुष्याला केलेल्या शिक्षेमुळे अंथरुणात पडून दु:ख भोगत असेल
20नंतर तो मनुष्य खाऊ शकत नाही
21त्याचे शरीर इतके क्षीण होते की तो जवळ जवळ दिसेनासा होतो.
22खरोखर, तो मृत्यूलोकाजवळ येऊन ठेपतो
23परंतू एखादा देवदूत जर त्याचा मध्यस्थ झाला,
24आणि देवदूत त्याच्याशी दयेने वागेल, आणि देवाला सांगेल.
25मग त्याचे शरीर पुन: बालकासारखे जोमदार बनेल.
26तो देवाची प्रार्थना करेल आणि देव त्यास दया देईल.
27नंतर तो लोकांस कबुली देईल. तो म्हणेल, ‘मी पापकर्म केले.
28त्याने माझ्या आत्म्याला मृत्युलोकात जाण्यापासून वाचवेल.
29पाहा, देव या गोष्टी मनुष्यासाठी करतो,
30त्याच्या जीवाला मृत्युलोकात जाण्यापासून वाचवण्यासाठी असे करतो
31ईयोबा, मी काय म्हणतो त्याकडे लक्ष दे.
32पण ईयोबा, जर तुला माझे बोलणे पटत नसेल तर तू खुशाल बोल.