1परमेश्वर ईयोबाला नियमीत बोलत राहीला, तो म्हणाला,
2“तू सर्वशक्तिमान देवाशी वाद घातलास.
3मग ईयोबने परमेश्वरास उत्तर देऊन म्हटले,
4मी अगदी नगण्यआहे. मी काय बोलू?
5पाहा, मी एकदा बोललो होतो पण आता अधिक बोलणार नाही.
6नंतर परमेश्वर वादळातून पुन्हा ईयोबशी बोलला तो म्हणाला:
7तू आता कंबर कसून उभा राहा
8मी न्यायी नाही असे तुला वाटते का? मी काही चूक केल्याचा आरोप करून तू स्वत:चे निरपराधित्व सिध्द करु पाहत आहेस.
9तुझे बाहू देवाच्या बाहूइतके शक्तीशाली आहेत का?
10तू स्वत:ला महीमा व प्रताप यांचे भुषण कर,
11तुझ्या रागाला भरती येवू दे,
12होय त्या गर्विष्ठांकडे बघ आणि त्यांना नम्र कर
13त्यांना चिखलात पुरुन टाक
14मग मी तुझी सत्यता जाणेल,
15तू बेहेमोथ + मोठा प्राणी*कडे बघ. मी तुला आणि बेहेमोथला एकाच वेळी निर्माण केले.
16त्याच्या अंगात बरीच शक्ती आहे.
17त्याची शेपटी गंधसरूच्या झाडासारखी उभी राहते.
18त्याची हाडे पितळेसारखी बळकट आहेत.
19बेहेमोथ हा अतिशय आश्चर्यकारक प्राणी मी निर्माण केला आहे.
20डोंगरावर जिथे जंगली श्वापदे खेळतात
21तो कमळाच्या झाडाखाली झोपतो.
22कमळाचे झाड त्यास आपल्या सावलीत लपवते
23नदीला पूर आला तर बेहेमोथ पळून जात नाही