1जेव्हा तू अधिपतीबरोबर जेवायला बसतोस,
2आणि जर तू खादाड असलास तर
3त्याच्या मिष्टान्नांची हाव धरू नको,
4श्रीमंत होण्यासाठी खूप कष्ट करू नको;
5जेव्हा तू जो जाणारा पैसा आहे त्यावर आपली नजर लावशील,
6जो कोणी तुझ्या अन्नाकडे खूप वेळ पाहतो त्या दुष्ट मनुष्याचे अन्न खाऊ नको,
7तो अशाप्रकारचा मनुष्य आहे जो अन्नाची किंमत मोजतो.
8जे थोडेसे अन्न तू खाल्ले ते ओकून टाकशील,
9मूर्खाच्या कानात काही सांगू नको,
10जुन्या सीमेचा दगड काढू नको;
11कारण त्यांचा तारणारा समर्थ आहे;
12तू आपले मन शिक्षणाकडे
13मुलाला शिक्षा करण्यास अवमान करू नको;
14जर तुम्ही त्यास छडीने मारले,
15माझ्या मुला, तू जर शहाणा असलास
16तुझे ओठ योग्य ते बोलत असता,
17तुझ्या हृदयाने पातक्यांचा हेवा करू नये,
18कारण त्यामध्ये खचित भविष्य आहे;
19माझ्या मुला माझे ऐक, आणि सुज्ञ हो आणि आपले मन सरळ मार्गात राख.
20मद्यप्यांबरोबर
21कारण मद्य पिणारे आणि खादाड गरीब होतात,
22तू आपल्या जन्मदात्या पित्याचे ऐक,
23सत्य विकत घे, पण ते विकू नको;
24नीतिमानाचा पिता फार उल्लासेल,
25तुमच्या आई आणि वडिलांना तुमच्याबरोबर आनंदी होऊ द्या.
26माझ्या मुला, तू आपले हृदय मला दे,
27कारण वेश्या ही खोल खड्डा आहे
28ती चोरासारखी वाट बघत असते,
29कोणाला हाय? कोणाला दुःख? कोणाला लढाई?
30जे मद्य पीत रेंगाळतात,
31जेव्हा मद्य लाल आहे,
32पण शेवटी तो सापासारखा चावतो,
33तुझे डोळे विलक्षण गोष्टी पाहतील;
34जो समुद्रामध्ये आडवा पडला त्याच्यासारखा,