1उद्याविषयी बढाई मारू नकोस,
2तुझ्या स्वतःच्या मुखाने नव्हे तर दुसऱ्याने तुझी स्तुती करावी,
3दगड खूप वजनदार असतो आणि वाळू वजनाने भारी असते,
4क्रोधाचा क्रूरपणा आणि कोपाचा पूर
5गुप्त प्रेमापेक्षा
6मित्राने केलेले घाव विश्वासू आहेत,
7जो कोणी पूर्ण तृप्त आहे त्यास मधाच्या पोळाचा कंटाळा येतो,
8जसा पक्षी आपल्या घरट्यापासून भटकतो,
9सुगंधी द्रव्य आणि सुवास हृदय आनंदीत करतात.
10स्वतःच्या आणि आपल्या वडिलांच्या मित्रांना सोडू नकोस;
11माझ्या मुला, शहाणा हो आणि माझे मन आनंदीत कर,
12शहाणा मनुष्य संकटाला पाहतो आणि स्वतःला लपवतो,
13जो परक्याच्या कर्जासाठी पैसे ठेवून
14जो कोणी पहाटेस उठून आपल्या शेजाऱ्याला मोठ्या आवाजात आशीर्वाद देतो,
15पावसाच्या दिवसात सतत गळणारे ठिपके,
16तिला ताब्यात ठेवणे म्हणजे वाऱ्याला ताब्यात ठेवण्यासारखे आहे,
17लोखंड लोखंडाला धारदार करते;
18जो कोणी अंजिराच्या झाडाची निगा राखतो तो त्याचे फळ खाईल.
19जसे पाण्यात मनुष्याच्या चेहऱ्याचे प्रतिबिंब जशाचे तसे दिसते,
20मृतलोक आणि विनाशस्थान ही कधीही तृप्त होत नाही.
21रुप्यासाठी मूस आणि सोन्यासाठी भट्टी आहे;
22जरी तू मूर्खाला कुटलेल्या धान्याबरोबर उखळात घालून मुसळाने कुटले,
23तू आपल्या शेरडामेंढरांना एकत्र जमून त्यांची स्थिती जाणून खात्री कर.
24संपत्ती कायम टिकत नाही.
25गवत जाते आणि पुन्हा नवीन उगवते.
26वस्त्रासाठी कोकरे आहेत,