1माझ्या मुला, माझ्या ज्ञानाकडे लक्ष लाव;
2म्हणून तू दूरदर्शीपणाविषयी शिक्षण घे,
3कारण व्यभिचारिणी स्त्रीच्या ओठातून मध टिपकतो,
4पण शेवटी ती दवण्यासारखी कडू आहे,
5तिचे पाय मृत्यूकडे खाली जातात;
6म्हणून तिला जीवनाची नीट वाट सापडत नाही.
7आणि आता, माझ्या मुलांनो, माझे ऐका;
8तू आपला मार्ग तिच्यापासून दूर राख, आणि तिच्या घराच्या दाराजवळ सुध्दा जाऊ नको.
9गेलास तर तुझी अब्रू इतरांच्या हाती जाईल,
10तुझ्या संपत्तीने परके मेजवाणी करतील,
11जेव्हा तुझा देह व शरीर सर्वकाही नष्ट होईल,
12तू म्हणशील “मी शिस्तीचा कसा द्वेष केला,
13मी माझ्या शिक्षकांच्या आज्ञा पाळल्या नाहीत,
14मंडळी व सभा यांच्यादेखत
15तू आपल्याच टाकितले पाणी पी,
16तुझे झरे बाहेर सर्वत्र वाहून जावे काय,
17ते केवळ तुझ्यासाठीच असावेत,
18तुझ्या झऱ्याला आशीर्वाद प्राप्त होवो,
19कारण ती सुंदर हरीणी आणि आकर्षक रानशेळी आहे.
20माझ्या मुला, व्यभिचारी स्त्रीने तुला कां आनंदित करावे;
21मनुष्य काय करतो हे परमेश्वर सर्वकाही पाहतो,
22दुष्ट मनुष्यास त्याची स्वतःचीच दुष्कर्मे धरतात,