1माझ्या मुला, माझे शब्द जपून ठेव,
2माझ्या आज्ञा पाळ आणि जिवंत रहा,
3ती आपल्या बोटांस बांध;
4“तू माझी बहीण आहेस” असे ज्ञानाला म्हण,
5अशासाठी की, भुरळ घालणाऱ्या स्त्रीपासून,
6माझ्या घराच्या खिडकीजवळील
7आणि मी पुष्कळ भोळे तरुण पाहिले.
8तो तरुण मनुष्य तिच्या कोपऱ्याजवळून जाणाऱ्या वाटेने जात होता,
9त्या दिवशी संध्याकाळी संधीप्रकाशात,
10आणि तेथे ती स्त्री त्यास भेटली,
11ती वाचाळ व स्वच्छंदी असून,
12कधी रस्त्यात, कधी बाजारात,
13मग तिने त्यास धरले आणि त्याची चुंबने घेतली;
14“आज मी माझी शांत्यर्पणे केली;
15ह्यासाठी मी तुला भेटायला,
16मी आपल्या अंथरुणावर,
17मी आपले अंथरुण
18ये, आपण सकाळपर्यंत प्रीतीने भरून तृप्त होऊ;
19माझा पती घरी नाही;
20त्याने प्रवासासाठी पैश्याची पिशवीबरोबर घेतली आहे;
21तिने आपल्या मोहक बोलण्याने त्याचे मन वळवले;
22तो तिच्यामागे चालला,
23जसा पक्षी, पाशाकडे धाव घेतो,
24आणि आता, माझ्या मुलांनो, माझे ऐका;
25तुझ्या मनाला तिच्या मार्गाकडे वळू देऊ नकोस;
26कारण तिने पुष्कळांना घायाळ करून पाडले आहे,