1ज्ञान हाक मारित नाही काय?
2रस्त्याच्याबाजूला टेकडीच्या माथ्यावर,
3ते शहराच्या प्रवेशव्दाराजवळ,
4“लोकांनो, मी तुम्हास बोलावत आहे.
5अहो भोळ्यांनो, तुम्ही समंजसपणा समजून घ्या
6ऐका आणि मी उत्कृष्ट गोष्टी सांगणार आहे,
7कारण माझे मुख खरे आहे तेच बोलते,
8माझ्या तोंडची सर्व वचने न्यायाची आहेत;
9ज्या कोणाला समज आहे त्यास माझी सर्व वचने सरळ आहेत;
10रुपे घेऊ नका तर माझ्या शिक्षणाचा स्वीकार करा,
11कारण मी, ज्ञान, मौल्यवान खड्यांपेक्षा उत्तम आहे;
12मी, ज्ञान, चातुर्याबरोबर राहते,
13परमेश्वराचे भय म्हणजे वाईटाचा द्वेष करणे आहे;
14चांगला सल्ला आणि सुज्ञान ही माझी आहेत;
15माझ्याद्वारे राजे
16माझ्याद्वारे राजपुत्र
17माझ्यावर जे प्रीती करतात त्यांच्यावर मी प्रीती करते;
18धन व सन्मान, टिकणारी संपत्ती व सदाचरण ही माझ्याजवळ आहे.
19माझे फळ सोन्यापेक्षा, शुद्ध सोन्यापेक्षाही उत्तम आहे;
20जो योग्य मार्ग आहे त्याने मी चालते,
21म्हणून जे माझ्यावर प्रेम करतात त्यांना मी वडिलोपार्जित मिळकत+ धनसंपत्ती* देते.
22परमेश्वराने सुरवातीपासून आपल्या पुरातन कृत्यातले
23अनादिकाली, प्रारंभापासून
24जलाशय नव्हते, पाण्याने भरलेले झरे नव्हते.
25पर्वत स्थापित झाले त्यापूर्वी,
26परमेश्वराने पृथ्वी व शेत
27जेव्हा त्याने आकाशाची स्थापना केली तेव्हा मी तिथे होते,
28जेव्हा त्याने आकाश वर स्थापित केले तेव्हा मी होते आणि,
29जेव्हा त्याने सागराच्या पाण्याला सीमाबध्द केले तेव्हा ही मी होते.
30तेव्हा मी त्याच्याजवळ कुशल कारागिर होते,
31मी त्याच्या संपूर्ण पृथ्वीवर हर्ष करी,
32तर आता माझ्या मुलांनो, माझे ऐका,
33माझी शिकवण ऐका आणि शहाणे व्हा;
34जो माझे ऐकतो तो सुखी होईल
35कारण ज्याला मी सापडते, त्यास जीवन सापडते,