1परमेश्वर माझा खडक त्यास धन्यवाद असो,
2तो माझा दयानिधी व माझा दुर्ग,
3हे परमेश्वरा, मानव तो काय की तू त्याची ओळख ठेवावी?
4मनुष्य एका श्वासासारखा आहे;
5हे परमेश्वरा, तू आपले आकाश लववून खाली उतर;
6विजांचे लखलखाट पाठवून, माझ्या शत्रूला पांगवून टाक;
7वरून आपले हात लांब कर;
8त्यांचे मुख असत्य बोलते,
9हे देवा, मी तुला नवे गाणे गाईन.
10तूच राजांना तारण देणारा आहे;
11मला या परक्यांच्या हातातून मुक्त कर व मला वाचव.
12आमची मुले आपल्या तारुण्याच्या भरांत उंच वाढलेल्या रोपांसारखी आहेत.
13आमची कोठारे प्रत्येक प्रकारच्या वस्तुंनी भरलेली असावीत.
14मग आमचे बैल लादलेले असावेत;