1हे देवा, तू आम्हास सर्वकाळ का सोडून दिले आहेस?
2तू प्राचीनकाळी जी मंडळी विकत घेतली,
3पूर्णपणे विध्वंस झालेल्याकडे या,
4तुझ्या सभास्थानात तुझे शत्रू गर्जना करीत आहेत;
5जसे दाट झाडीवर कुऱ्हाडीने छिन्नविछीन्न करणाऱ्या
6त्यांनी कुऱ्हाडीने आणि हातोडीने
7त्यांनी तुझ्या पवित्रस्थानाला आग लावली;
8ते आपल्या अंतःकरणात म्हणाले, आपण ह्यांचा नायनाट करून टाकू.
9आम्हास देवाकडून कोणतेही चिन्ह मिळाले नाही, कोणी संदेष्टा उरला नाही;
10हे देवा, शत्रू किती वेळ माझा अपमान करील?
11तू आपला हात, आपला उजवा हात का मागे आवरून धरतोस?
12तरी देव, प्राचीन काळापासून माझा राजा आहे,
13तू आपल्या सामर्थ्याने समुद्र दुभागला;
14तू लिव्याथानाचे + एक समुद्री प्राणी*मस्तक ठेचले;
15तू झरे आणि प्रवाह फोडून उघडले;
16दिवस तुझा आहे आणि रात्रही तुझीच आहे;
17तू पृथ्वीच्या सर्व सीमा ठरविल्या आहेत;
18हे परमेश्वरा, वैऱ्याने तुझ्याकडे अपमान भिरकावला आहे;
19तू आपल्या कबुतराचा जीव वन्यपशूच्या स्वाधीन करू नकोस.
20तू आपल्या कराराची आठवण कर,
21दडपलेल्यास लज्जित होऊन मागे फिरू देऊ नको;
22हे देवा, ऊठ, आपल्या सन्मानाचे समर्थन स्वतःच कर;