1अहो माझ्या लोकांनो, माझी शिकवण ऐका,
2मी शहाणपणाचे गीत गाईन;
3ज्या आम्ही ऐकल्या आणि ज्या आम्हास समजल्या,
4त्या आम्ही त्यांच्या वंशजापासून गुप्त ठेवणार नाही.
5कारण त्याने याकोबात निर्बंध स्थापले
6त्याने ही आज्ञा यासाठी दिली की, पुढच्या पिढीने म्हणजे जी मुले जन्माला येतील, त्यांनी त्या आज्ञा जाणाव्या,
7मग ते आपली आशा देवावर ठेवतील
8तर त्यांनी आपल्या पूर्वजासारखे
9एफ्राइमाचे वंशज धनुष्यासह सशस्र होती,
10त्यांनी देवाबरोबर करार पाळला नाही,
11ते त्याची कृत्ये
12मिसर देशातल्या सोअन प्रांतात
13त्याने समुद्र दुभागला आणि त्यांना पलिकडे नेले,
14तो त्यांना दिवसा मेघ
15त्याने रानात खडक फोडला,
16त्याने खडकातून पाण्याचे प्रवाह
17तरी ते त्याच्याविरुध्द पाप करितच राहिले.
18नंतर त्यांनी आपली भूक तृप्त करण्यासाठी,
19ते देवाविरूद्ध बोलले,
20पहा, त्याने खडकावर प्रहार केला तेव्हा पाणी उसळून बाहेर पडले,
21जेव्हा परमेश्वराने हे ऐकले, तेव्हा तो रागावला;
22कारण त्यांनी देवावर विश्वास ठेवला नाही,
23तरी त्याने वर आभाळाला आज्ञा दिली,
24खाण्यासाठी त्याने त्यांच्यावर मान्नाचा वर्षाव केला,
25देवदूतांची भाकर लोकांनी खाल्ली.
26त्याने आकाशात पूर्वेचा वारा वाहविला,
27त्याने त्यांच्यावर धुळीप्रमाणे मांसाचा
28ते त्यांच्या छावणीच्यामध्ये पडले,
29मग त्यांनी ते खाल्ले आणि तृप्त झाले. त्यांच्या हावेप्रमाणे त्याने त्यांना दिले.
30पण अजून त्यांची तृप्ती झाली नव्हती;
31त्याच क्षणाला, देवाच्या कोपाने त्याच्यावर हल्ला केला,
32इतके झाले तरी ते पाप करितच राहीले,
33म्हणून देवाने त्यांचे दिवस थोडके केले;
34जेव्हा कधी देवाने त्यांना पीडिले, तेव्हा त्यांनी त्याचा शोध घेण्यास सुरवात केली.
35देव आमचा खडक आहे,
36पण त्यांनी आपल्या मुखाने त्याची खोटी स्तुती केली
37कारण त्यांचे मन त्यांच्याठायी स्थिर नव्हते,
38परंतु तो दयाळू असल्यामुळे त्यांच्या अपराधांची क्षमा करतो आणि त्याने त्यांचा नाश केला नाही.
39ती केवळ देह आहेत,
40त्यांनी किती वेळा रानात त्याच्याविरुध्द बंडखोरी केली,
41पुन्हा आणि पुन्हा देवाला आव्हान केले,
42त्यांनी त्याच्या सामर्थ्याविषयी विचार केला नाही,
43मिसरात जेव्हा त्याने आपली घाबरून सोडणारी चिन्हे
44त्याने मिसऱ्यांच्या नद्यांचे रक्तात रुपांतर केले.
45त्याने चावणाऱ्या माशांचे थवे पाठवले त्यांनी त्यांना खाऊन टाकले,
46त्याने त्यांची पिके नाकतोड्यांच्या हवाली
47त्याने गारांनी त्यांच्या द्राक्षवेलींचा
48त्याने त्यांची गुरेढोरे गारांच्या
49त्यांने आपल्या भयंकर रागाने त्यांच्याविरुद्ध तडाखे दिले.
50त्याने आपल्या रागासाठी मार्ग सपाट केला;
51त्याने मिसरमध्ये प्रथम जन्मलेले सर्व,
52त्याने आपल्या लोकांस मेंढरांसारखे बाहेर नेले
53त्याने त्यांना सुखरुप आणि न भीता मार्गदर्शन केले,
54आणि त्याने त्यास आपल्या पवित्र देशात,
55त्याने त्यांच्यापुढून राष्ट्रांना हाकलून लावली,
56तरी त्यांनी परात्पर देवाला आव्हान दिले आणि त्याच्याविरुध्द बंडखोरी केली,
57ते आपल्या पूर्वजाप्रमाणे अविश्वासू होते आणि त्यांनी विश्वासघातकी कृत्ये केली;
58कारण त्यांनी आपल्या उंच जागा बांधल्या आणि देवाला क्रोधित केले
59जेव्हा देवाने हे ऐकले, तो रागावला,
60त्याने शिलोतले + शिलो हे शहर एफ्राइमाच्या कुळाचा प्रदेश होते, जेथे इस्राएलाच्या इतिहासाच्या सुरवातीच्या दिवसात कराराचा कोश ठेवण्यात आला होता (यहो. 18:1; 1 शमु. 1:3 पहा). *पवित्रस्थान सोडून दिले,
61त्याने आपल्या सामर्थ्याचा कोश बंदिवासात जाण्याची परवानगी दिली,
62त्याने आपले लोक तलवारीच्या स्वाधीन केले,
63अग्नीने त्यांच्या तरुण मनुष्यास खाऊन टाकले,
64त्यांचे याजक तलवारीने पडले,
65मग प्रभू झोपेतून जागा झालेल्या मनुष्यासारखा उठला,
66त्याने आपल्या शत्रूंना मारून मागे हाकलले;
67त्याने योसेफाचा तंबू नाकारला,
68त्याने यहूदाच्या वंशाला निवडले,
69उंच आकाशासारखे व आपण सर्वकाळ स्थापिलेल्या
70त्याने आपला सेवक दावीदाला निवडले,
71आपले लोक याकोब व आपले वतन इस्राएल यांचे पालन