2कहिलेसम्म तपाईंहरू मलाई दु:ख दिनुहुन्छ, र वचनहरूले मलाई आघात गर्नुहुन्छ?
3दश पल्ट तपाईंहरूले मलाई अपमान गर्नुभयो, र निर्लज्ज भएर मलाई आक्रमण गर्नुभयो।
4वास्तवमा यदि मैले भूल गरेको भए तापनि भूल ता मेरै नै हो।
5तर यदि साँच्चै तपाईंहरू मभन्दा माथि आफूलाई उचाल्नुहुन्छ र मेरो नम्रतालाई मेरो विरुद्धमा प्रयोग गर्नुहुन्छ भने,
6म यो तपाईंहरूलाई भन्दछु, कि परमेश्वरले नै मलाई अपराधी तुल्याउनुभएको हो, र उहाँले मेरो चारैतिर जाल फिँजाउनुभएको हो।
7“अन्याय भयो भनी यदि म कराएँ भने, कसैले जवाफ दिँदैन, सहायताको निम्ति बिन्ती गरें भने पनि, म न्याय पाउँदिनँ।
8उहाँले मेरो बाटोमा पर्खाल लाउनुभयो, र म निस्कन सक्दिनँ, मेरो बाटोलाई उहाँले अन्धकारद्वारा छोप्नुभएको छ।
9उहाँले मेरो जम्मै मान खोस्नुभएको छ, उहाँले मेरो शिरबाट मुकुट उतारिदिनुभयो।
10उहाँले चारैतिरबाट म खतम नहोउञ्जेल मलाई हिर्काउनुहुन्छ, रूख उखेलिएझैँ उहाँले मेरो आशा टुटाइदिनुहुन्छ।
11उहाँको रीस ममाथि साह्रै परेको छ, उहाँले मलाई आफ्नो शत्रु ठान्नुहुन्छ।
12मलाई आक्रमण गर्नलाई उहाँले फौज पठाउनुहुन्छ, र तिनीहरू मेरो पालको चारैतिर छाउनी हाल्छन्।
13“उहाँले मेरा दाजुभाइहरूलाई मबाट पराई बनाउनुभएको छ, मेरा मित्रहरू मबाट बिलकुलै अलग रहन्छन्।
14मेरा कुटुम्बहरू र चिनाजानाहरू पछि हट्छन्, मेरा साथीहरूले मलाई बिर्सेका छन्।
15मेरा पाहुना र दासीहरूले मलाई बिरानाझैँ व्यवहार गर्छन्, तिनीहरूका दृष्टिमा म ता एक विदेशी भएको छु।
16मेरा दासलाई म बोलाउँछु, तर त्यसले उत्तर दिँदैन। यद्यपि म आफ्नै मुखले बिन्ती गर्दछु।
17मेरो सास मेरी पत्नीलाई दुर्गन्धमय लाग्छ, मेरा आफ्नै दाजुभाइहरूका अगाड़ि म गन्हाउने भएको छु।
18ससाना केटाहरूले समेत मलाई घृणा गर्छन्, र म देखा पर्दा तिनीहरू गिल्ला गर्छन्।
19मेरा सबै घनिष्ठ साथीहरू मलाई घृणा गर्छन्, अनि मैले प्रेम गरेकाहरू मेरो विरुद्धमा उठेका छन्।
20म त हाड़ र छाला भएको छु, म त मरिसकेरै बाँचेको छु।
21“दया गर्नुहोस्, हे मेरा मित्र हो! दया गर्नुहोस्, किनभने परमेश्वरको हात ममाथि परेको छ।
22परमेश्वरले मेरो खेदो गर्नुभएझैँ तपाईंहरू किन खेदो गर्नुहुन्छ? के तपाईंहरूले मलाई सताउनुभएको पुगेन र?
23“मेरा वचनहरू शिलामा लेखिएका भए ती चर्मपत्रमा लेखिएका भए,
24फलामको हतियारले खोपेर सीसाले भरिदिए, अथवा चट्टानमा सधैँको निम्ति साक्षी हुनलाई खोपिएको भए हुनेथियो!
25तर म जान्दछु, मेरा उद्धारक जीवित हुनुहुन्छ, सबैभन्दा अन्तिम समयमा उहाँ पृथ्वीमा खड़ा हुनुहुनेछ।
26अनि मेरा छाला नाश गरिसकेपछि, मेरो शरीरमै म परमेश्वरलाई देख्नेछु।
27म आफ्नै आँखाले उहाँलाई देख्नेछु, आफैले नै देख्नेछु अरू कसैले होइन। मेरो हृदय मभित्रै कति लालयत बन्छ!
28“यदि तपाईंहरूले मलाई यसो भन्नुभयो भने, हामीले उसलाई कसरी लखेट्ने? किनकि दु:खका जड़ तिनी आफै हुन्,
29तपाईंहरू तरवारदेखि होशियार रहनुहोस्, किनकि क्रोधले तरवारद्वारा दण्ड ल्याउनेछ, र त्यहाँ न्याय छ भनी तपाईंहरूले जान्नुहुनेछ।”