1बेबिलोनका नदीहरूका किनारमा बसेर, सियोनको स्मरण गर्दा हामी रोयौं।
2त्यहाँका बैँसका रूखहरूमा हामीले आफ्ना वीणाहरू झुण्ड्यायौं।
3किनकि हामीलाई कैद गरेर लानेहरूले त्यहाँ हामीलाई गीत गाउन लाए, र हामीलाई सास्ती दिनेहरूले हामीबाट आनन्दका गीतको माग गरे। तिनीहरूले भने, “हाम्रा निम्ति सियोनका गीतमध्ये एउटा गीत गाओ।”
4बिरानो देशमा परमप्रभुका गीत हामी कसरी गाउन सक्छौं?
5हे यरूशलेम, मैले तँलाई बिर्सेको भए, मेरो दाहिने हातले आफ्नो सीप भुलोस्।
6मैले तँलाई नसम्झेको भए, यदि मैले यरूशलेमलाई मेरो सर्वश्रेष्ठ आनन्द नठानेको भए, मेरो जिब्रो तालुमा टाँसिजाओस्।
7यरूशलेमको पतन भएको दिन, हे परमप्रभु, एदोमीहरूले के काम गरे, स्मरण गर्नुहोस्। तिनीहरूले चीत्कार गरे, “यसलाई भत्काओ, जगैदेखि त्यसको विध्वंस गर।”
8विनाश निश्चित भएकी हे बेबिलोनकी छोरी, ⓕ तैंले हामीमाथि जे गरिस्, त्यसको लागि तँमाथि प्रतिशोध लिने धन्यको हो,
9त्यो जसले तेरा ससाना बच्चाहरूलाई समातेर, चट्टानमा पछार्दछ।