1A potem Jezus chodził po Galilei. Nie chciał bowiem przebywać w Judei, bo Żydzi szukali sposobności, aby go zabić.
2I zbliżało się żydowskie święto Namiotów.
3Wtedy jego bracia powiedzieli do niego: Odejdź stąd i idź do Judei, żeby twoi uczniowie widzieli dzieła, których dokonujesz.
4Nikt bowiem nie czyni nic w ukryciu, jeśli chce być znany. Dlatego ty, jeśli takie rzeczy czynisz, objaw się światu.
5Bo nawet jego bracia nie wierzyli w niego.
6I powiedział do nich Jezus:
7
8
9Powiedziawszy im to, pozostał w Galilei.
10A gdy jego bracia poszli, wtedy i on poszedł na święto, nie jawnie, ale jakby potajemnie.
11A Żydzi szukali go podczas święta i mówili: Gdzie on jest?
12I wiele szemrało się o nim wśród ludzi, bo jedni mówili: Jest dobry. A inni mówili: Przeciwnie, zwodzi ludzi.
13Nikt jednak nie mówił o nim jawnie z obawy przed Żydami.
14A gdy już minęła połowa święta, Jezus wszedł do świątyni i nauczał.
15I dziwili się Żydzi, mówiąc: Skąd on zna Pismo, skoro się nie uczył?
16Odpowiedział im Jezus:
17
18
19
20Odpowiedzieli ludzie: Masz demona. Kto chce cię zabić?
21Jezus im odpowiedział:
22
23
24
25Wtedy niektórzy z mieszkańców Jerozolimy mówili: Czy to nie jest ten, którego chcą zabić?
26A oto jawnie przemawia i nic mu nie mówią. Czy przełożeni rzeczywiście poznali, że to jest prawdziwie Chrystus?
27Ale wiemy, skąd on pochodzi, lecz gdy Chrystus przyjdzie, nikt nie będzie wiedział, skąd jest.
28Wtedy Jezus, nauczając w świątyni, wołał:
29
30I usiłowali go schwytać, ale nikt nie podniósł na niego ręki, bo jeszcze nie nadeszła jego godzina.
31A wielu z ludu uwierzyło w niego i mówiło: Gdy Chrystus przyjdzie, czyż uczyni więcej cudów, niż on uczynił?
32Faryzeusze słyszeli, że tak ludzie o nim szemrali. I faryzeusze i naczelni kapłani posłali sługi, aby go schwytać.
33Wtedy Jezus powiedział im:
34
35Wówczas Żydzi mówili między sobą: Dokąd on pójdzie, że go nie znajdziemy? Czy pójdzie do rozproszonych wśród pogan i będzie nauczał pogan?
36Cóż to za słowo, które wypowiedział:
37A w ostatnim, wielkim dniu tego święta, Jezus stanął i wołał:
38
39A to mówił o Duchu, którego mieli otrzymać wierzący w niego. Duch Święty bowiem jeszcze nie był dany, ponieważ Jezus nie został jeszcze uwielbiony.
40Wielu więc z tych ludzi, słysząc te słowa, mówiło: To jest prawdziwie ten prorok.
41A inni mówili: To jest Chrystus. Lecz niektórzy mówili: Czyż Chrystus przyjdzie z Galilei?
42Czyż Pismo nie mówi, że Chrystus przyjdzie z potomstwa Dawida i z miasteczka Betlejem, gdzie mieszkał Dawid?
43I tak z jego powodu nastąpił rozłam wśród ludu.
44I niektórzy z nich chcieli go schwytać, ale nikt nie podniósł na niego ręki.
45Wtedy słudzy wrócili do naczelnych kapłanów i do faryzeuszy, którzy ich zapytali: Dlaczego go nie przyprowadziliście?
46Słudzy odpowiedzieli: Nikt nigdy nie mówił tak, jak ten człowiek.
47I odpowiedzieli im faryzeusze: Czy i wy jesteście zwiedzeni?
48Czy ktoś z przełożonych albo z faryzeuszy uwierzył w niego?
49A to pospólstwo, które nie zna prawa, jest przeklęte.
50Jeden z nich, Nikodem, ten, który przyszedł w nocy do niego, powiedział im:
51Czy nasze prawo potępia człowieka, zanim go najpierw nie wysłucha i nie zbada, co czyni?
52A oni mu odpowiedzieli: Czy i ty jesteś Galilejczykiem? Zbadaj i zobacz, że żaden prorok nie powstał z Galilei.
53I poszedł każdy do swego domu.