1Samolub szuka tego, co mu się podoba, i wtrąca się w każdą sprawę.
2Głupi nie ma upodobania w rozumie, lecz w tym, co serce mu objawia.
3Gdy przychodzi niegodziwy, przychodzi też pogarda, a z hańbą urąganie.
4Słowa ust człowieka są jak głębokie wody, a źródło mądrości jak płynący potok.
5Niedobrze przez wzgląd na osobę niegodziwą krzywdzić sprawiedliwego w sądzie.
6Wargi głupiego wchodzą w spór, a jego usta wołają o razy.
7Usta głupiego są jego zgubą, a jego wargi sidłem jego duszy.
8Słowa plotkarza są jak rany i przenikają do głębi wnętrzności.
9Kto jest niedbały w pracy, jest bratem marnotrawcy.
10Imię PANA jest potężną wieżą, sprawiedliwy ucieka do niej i jest bezpieczny.
11Zamożność bogacza jest jego warownym miastem i jak wysoki mur w jego wyobrażeniu.
12Przed upadkiem serce człowieka jest wyniosłe, a chwałę poprzedza pokora.
13Kto odpowiada, zanim wysłucha, ujawnia głupotę i ściąga na siebie hańbę.
14Duch człowieka zniesie jego chorobę, ale któż zniesie strapionego ducha?
15Serce rozumnego zdobywa wiedzę, a ucho mądrych szuka wiedzy.
16Dar człowieka toruje mu drogę i prowadzi go przed wielkich.
17Ten, który jest pierwszy w swojej sprawie, zdaje się sprawiedliwy, ale przychodzi jego bliźni i sprawdza go.
18Los kładzie kres sporom i rozstrzyga między możnymi.
19Brat obrażony trudniejszy do zdobycia niż warowne miasto, a spory są jak rygle w zamku.
20Owocem swoich ust nasyci człowiek swoje wnętrze, nasyci się plonem swych warg.
21Śmierć i życie są w mocy języka, a kto go miłuje, spożyje jego owoc.
22Kto znalazł żonę, znalazł coś dobrego i dostąpił łaski od PANA.
23Ubogi prosi pokornie, ale bogaty odpowiada surowo.
24Człowiek, który ma przyjaciół, musi obchodzić się z nimi po przyjacielsku, a jest przyjaciel, który przylgnie bardziej niż brat.