1Nie nam, PANIE, nie nam, ale twemu imieniu daj chwałę za twoje miłosierdzie i prawdę.
2Czemu mają mówić poganie: Gdzież teraz jest ich Bóg?
3A nasz Bóg jest w niebie, czyni wszystko, co zechce.
4Ich bożki to srebro i złoto, dzieło rąk ludzkich.
5Usta mają, ale nie mówią; mają oczy, ale nie widzą.
6Uszy mają, ale nie słyszą; mają nozdrza, ale nie czują.
7Ręce mają, ale nie dotykają; mają nogi, ale nie chodzą; ani gardłem swoim nie wydają głosu.
8Niech będą do nich podobni ci, którzy je robią, i wszyscy, którzy im ufają.
9Izraelu, ufaj PANU; on jest ich pomocą i tarczą.
10Domu Aarona, ufaj PANU; on jest ich pomocą i tarczą.
11Wy, którzy się boicie PANA, ufajcie PANU; on jest ich pomocą i tarczą.
12PAN pamięta o nas, będzie błogosławił; będzie błogosławił domowi Izraela, będzie błogosławił domowi Aarona.
13Będzie błogosławił tym, którzy boją się PANA, i małym, i wielkim.
14Rozmnoży was PAN, was i waszych synów.
15Błogosławieni jesteście przez PANA, który stworzył niebo i ziemię.
16Niebiosa są niebiosami PANA, ale ziemię dał synom ludzkim.
17Umarli nie będą chwalili PANA ani nikt z tych, którzy zstępują do miejsca milczenia.
18Ale my będziemy błogosławili PANA, odtąd aż na wieki. Alleluja.