1Кэтре май-мареле кынтэрецилор. „Ну нимичи”. О кынтаре де лаудэ а луй Давид Оаре тэкынд фачець вой дрептате? Оаре аша жудекаць вой фэрэ пэртинире, фиий оаменилор?
2Димпотривэ, ын инимэ сэвыршиць нелеӂюирь; ын царэ пунець ын кумпэнэⓘ силничия мынилор воастре.
3Чей рэй сунт стрикаць ынкэ динⓙ пынтечеле мамей лор, минчиноший се рэтэческ одатэ ку еширя дин пынтечеле мамей лор.
4Ау о отравэⓚ ка отрава унуй шарпе, ка отрава уней аспидеⓛ сурде, каре ышь аступэ урекя,
5каре н-ауде гласул врэжиторилор, гласул фермекэторулуй челуй май искусит.
6Думнезеуле, здробеште-леⓜ динций дин гурэ! Смулӂе, Доамне, мэселеле ачестор пуй де лей!
7Сэ се рисипяскэⓝ ынтокмай ка ниште апе каре се скург! Сэӂециле пе каре ле-арункэ ей сэ фие ниште сэӂець точите!
8Сэ пярэ ка ун мелк каре се топеште умблынд; сэ ну вадэ соареле, каⓞ стырпитура уней фемей!
9Ынаинте ка оалеле воастре сэ симтэ фокул де спин верде сау ускат, ылⓟ ва луа выртежул.
10Челⓠ фэрэ приханэ се ва букура ла ведеря рэзбунэрий; ышь ва скэлда пичоарелеⓡ ын сынӂеле челор рэй.
11Шиⓢ атунч оамений вор зиче: „Да, есте о рэсплатэ пентру чел фэрэ приханэ! Да, есте ун Думнезеу каре жудекэⓣ пе пэмынт!”