1Кынд а аузит Иаков
2Ши а зис: „Ятэ, ауд кэ есте грыу ын Еӂипт; коборыци-вэ ши кумпэраци-не грыу де аколо, ка сэ трэим
3Зече фраць ай луй Иосиф с-ау коборыт ын Еӂипт ка сэ кумпере грыу.
4Иаков н-а тримис ку ей пе Бениамин, фрателе луй Иосиф, де тямэ сэ
5Фиий луй Исраел ау венит сэ кумпере ши ей грыу, ымпреунэ ку чей че веняу пентру ачелашь лукру, кэч ын Канаан
6Иосиф ера май-маре ын царэ; ел виндя грыу ла тот попорул дин царэ
7Иосиф, кум а вэзут пе фраций сэй, й-а куноскут, дар с-а фэкут кэ ле есте стрэин, ле-а ворбит аспру ши ле-а зис: „Де унде вениць?” Ей ау рэспунс: „Веним дин цара Канаан ка сэ кумпэрэм меринде.”
8Иосиф а куноскут пе фраций сэй, дар ей ну л-ау куноскут.
9Иосиф шь-а адус аминте
10Ей й-ау рэспунс: „Ну, домнул меу, робий тэй ау венит сэ кумпере хранэ.
11Ной тоць сунтем фиий ачелуяшь ом; сунтем оамень де трябэ, робий тэй ну сунт искоаде.”
12Ел ле-а зис: „Ба ну, аць венит сэ черчетаць локуриле слабе але цэрий.”
13Ей ау рэспунс: „Ной, робий тэй, сунтем дойспрезече фраць, фий ай ачелуяшь ом, дин цара Канаан; ши, ятэ, чел май тынэр есте азь ку татэл ностру, яр унул ну май есте
14Иосиф ле-а зис: „В-ам спус кэ сунтець искоаде.
15Ятэ кум вець фи ынчеркаць. Пе вяца
16Тримитець пе унул дин вой сэ адукэ пе фрателе востру, яр вой рэмынець ла опрялэ. Кувинтеле воастре вор фи пусе астфел ла ынчеркаре ши вой шти дакэ адевэрул есте ку вой сау ну; алтфел, пе вяца луй Фараон кэ сунтець ниште искоаде.”
17Ши й-а арункат пе тоць трей зиле ын темницэ.
18А трея зи, Иосиф ле-а зис: „Фачець лукрул ачеста, ши вець трэи. Еу
19Дакэ сунтець оамень де трябэ, сэ рэмынэ унул дин фраций воштри ынкис ын темница воастрэ, яр чейлалць плекаць, луаць грыу ка сэ вэ хрэниць фамилииле
20ши адучеци-мь
21Ей ау зис атунч унул кэтре алтул: „Да, ам фост виноваць
22Рубен а луат кувынтул ши ле-а зис: „Ну вэ спуням
23Ей ну штияу кэ Иосиф ый ынцелеӂя, кэч ворбя ку ей принтр-ун тэлмачь.
24Иосиф а плекат ла о парте де ла ей ка сэ плынгэ. Ын урмэ с-а ынторс ши ле-а ворбит, апой а луат динтре ей пе Симеон ши а пус сэ-л леӂе ку ланцурь ын фаца лор.
25Иосиф а порунчит сэ ли се умпле сачий ку грыу, сэ пунэ арӂинтул фиекэруя ын сакул луй ши сэ ли се дя меринде пентру друм. Ши аша
26Ей шь-ау ынкэркат грыул пе мэгарь ши ау плекат.
27Унул
28ши а зис фрацилор сэй: „Арӂинтул меу ми с-а дат ынапой ши ятэ-л ын сакул меу.” Атунч ли с-а тэят инима ши ау зис унул алтуя, тремурынд: „Че не-а фэкут Думнезеу?”
29С-ау ынторс ла татэл лор Иаков, ын цара Канаан, ши й-ау историсит тот че ли се ынтымпласе. Ей ау зис:
30„Омул ачела, каре есте домнул цэрий, не-а ворбит
31Ной й-ам спус: ‘Сунтем оамень де трябэ, ну сунтем искоаде.
32Сунтем дойспрезече фраць, фий ай татэлуй ностру; унул ну май есте, ши чел май тынэр есте азь ку татэл ностру ын цара Канаан.’
33Ши омул ачела, каре есте домнул цэрий, не-а зис: ‘Ятэ кум
34ши адучеци-мь пе фрателе востру чел тынэр. Вой шти астфел кэ ну сунтець искоаде, чи сунтець оамень де трябэ; апой вэ вой да ынапой пе фрателе востру ши вець путя сэ стрэбатець
35Кынд шь-ау голит сачий, ятэ кэ легэтура
36Татэл лор Иаков ле-а зис: „Вой мэ липсиць
37Рубен а зис татэлуй сэу: „Сэ-мь оморь пе амындой фиий мей дакэ ну-ць вой адуче ынапой пе Бениамин; дэ-л ын мына мя ши ци-л вой адуче ынапой.”
38Иаков а зис: „Фиул меу ну се поате коборы ымпреунэ ку вой; кэч фрателе