1Tanrı eskiden peygamberler aracılığıyla birçok kez çeşitli yollarla atalarımıza konuştu.
2Bu son günlerde her şeye mirasçı atadığı ve aracılığıyla dünyaları yarattığı Oğlu’yla bize konuşmuştur.
3Oğul, O’nun yüceliğinin ışıltısı, Tanrı özünün tam suretidir. Güçlü sözüyle her şeyi bir arada tutar. Günahlarımızdan arınmayı sağladıktan sonra, yücelerde Heybetli’nin sağında oturdu.
4Meleklerden ne denli daha harika bir adı miras aldıysa, onlardan o denli daha üstün oldu.
5Çünkü Tanrı hiçbir zaman meleklerinden birine, “Sen benim Oğlum’sun. Bugün senin baban oldum.” Ya da, “O’na Baba olacağım, O da bana Oğul olacak” demiş midir?
6Yine Tanrı ilk doğanı dünyaya getirirken, “Tanrı’nın bütün melekleri O’na tapınsın” diyor.
7Melekler için şöyle diyor: “Kendi meleklerini rüzgârlar, ve hizmetkârlarını ateş alevi yapar.”
8Ama Oğul için şöyle diyor, “Ey Tanrı, tahtın sonsuza dek kalıcıdır. doğruluk asası Krallığının asasıdır.
9Doğruluğu sevdin, kötülükten nefret ettin. Bu nedenle Tanrı, senin Tanrın, seni arkadaşlarından daha çok sevinç yağıyla meshetti.”
10Ve yine, “Efendi, başlangıçta yeryüzünün temelini sen attın. Gökler senin ellerinin işleridir.
11Onlar yok olacak, ama sen kalıcısın. Hepsi bir giysi gibi eskiyecek.
12Onları kaftan gibi düreceksin, ve değiştirilecekler. Ama sen hep aynısın, senin yılların tükenmeyecektir.”
13Tanrı hiçbir zaman meleklerinden birine, “Düşmanlarını ayaklarının altına serinceye dek, sağımda otur” demiş midir?
14Meleklerin tümü, kurtuluşu miras alacak olanlara hizmet etmek üzere gönderilmiş görevli ruhlar değil midir?