1Asaf’ın Maskili Ey Tanrı, neden bizi sonsuza dek reddettin? Otlağının koyunlarına karşı öfken neden için için yanıyor?
2Eskiden satın aldığın topluluğunu, mirasın olmak üzere kurtardığın oymağı, üzerinde yaşadığın Siyon Dağı’nı hatırla.
3Ayaklarını sonsuz yıkıntılara doğru kaldır, düşman kutsal yerde her kötülüğü etti.
4Düşmanların senin toplantı yerinin ortasında kükrüyor. İşaret olarak kendi bayraklarını diktiler.
5Gür bir ormanı kesen baltalı adamlar gibi davrandılar.
6Şimdi onun bütün oyma işlerini balta ve çekiçlerle kırıyorlar.
7Tapınağını yakıp yıktılar. Adını taşıyan konutu kirlettiler.
8Yüreklerinde, “Onları tamamen ezeceğiz” dediler. Ülkede Tanrı'ya tapınılan her yeri yaktılar.
9Hiçbir mucizevi belirti görmüyoruz. Artık peygamber yok, içimizde ne kadar süreceğini bilen de yok.
10Düşman ne zamana dek azarlayacak, ey Tanrı? Düşman sonsuza dek mi senin ismine sövecek?
11Elini, sağ elini niçin geri çekiyorsun? Onu göğsünden çıkar ve onları yakıp kül et!
12Ama Tanrı eski zamanlardan beri Kralım’dır, tüm yeryüzünde kurtuluş sağlar.
13Gücünle denizi yardın. Sulardaki deniz canavarlarının kafasını kırdın.
14Sen Livyatan'ın başlarını parçaladın. Onu yiyecek olarak insanlara ve çöl canlılarına verdin.
15Sen pınarı ve kaynağı fışkırttın. Güçlü ırmakları kuruttun.
16Gündüz senindir, gece de senin. Işığı ve güneşi sen hazırladın.
17Yeryüzünün bütün sınırlarını sen belirledin. Yazı ve kışı yaratan sensin.
18Düşmanın seninle alay ettiğini unutma, ey Yahve. Akılsız bir halk senin adına küfretti.
19Kendi kumrunun canını canavarlara teslim etme. Yoksullarının yaşamını sonsuza dek unutma.
20Antlaşmanı say, çünkü yeryüzünün karanlık yerleri Zorbalık inleriyle dolmuş.
21Ezilen utanç içinde geri dönmesin. Yoksul ve muhtaçlar senin adını yüceltsinler.
22Kalk, ey Tanrı! Kendi davanı savun. Akılsızın bütün gün seninle nasıl alay ettiğini hatırla.
23Düşmanlarının sesini unutma. Sana karşı ayaklananların patırtısı sürekli yükseliyor.