1ئايۇپ جاۋابەن مۇنداق دېدى: ــ
2«گەپلىرىمگە قۇلاق سېلىڭلار،
3سۆز قىلىشىمغا يول قويساڭلار؛
4مېنىڭ شىكايىتىم بولسا، ئىنسانغا قارىتىلىۋاتامدۇ؟
5ماڭا ئوبدان قاراڭلارچۇ؟ سىلەر چوقۇم ھەيران قالىسىلەر،
6مەن بۇ ئىشلار ئۈستىدە ئويلانساملا، ۋەھىمىگە چۆمىمەن،
7نېمىشقا يامانلار ياشاۋېرىدۇ،
8ئۇلارنىڭ نەسلى ئۆز ئالدىدا،
9ئۇلارنىڭ ئۆيلىرى ۋەھىمىدىن ئامان تۇرىدۇ،
10ئۇلارنىڭ كالىلىرى جۈپلەنسە ئۇرۇقلىماي قالمايدۇ،
11رەزىللەر* كىچىك بالىلىرىنى قوي پادىسىدەك تالاغا چىقىرىۋېرىدۇ،
12ئۇلار داپ ھەم چىلتارغا تەڭكەش قىلىدۇ،
13ئۇلار كۈنلىرىنى ئاۋاتچىلىق ئىچىدە ئۆتكۈزىدۇ،
14ھەم ئۇلار تەڭرىگە: «بىزدىن نېرى بول،
15ــ «ھەممىگە قادىرنىڭ خىزمىتىدە بولۇشنىڭ ئەرزىگۈدەك نەرى باردۇ؟
16قاراڭلار، ئۇلارنىڭ بەختى ئۆز قولىدا ئەمەسمۇ؟
17يامانلارنىڭ چىرىغى قانچە قېتىم ئۆچىدۇ؟
18ئۇلار شامال ئالدىدىكى ئېڭىزغا ئوخشاش،
19تەڭرى ئۇنىڭ قەبىھلىكىنى بالىلىرىغا چۈشۈرۈشكە قالدۇرامدۇ؟
20ئۆزىنىڭ ھالاكىتىنى ئۆز كۆزى بىلەن كۆرسۇن؛
21چۈنكى ئۇنىڭ بېكىتىلگەن يىل-ئايلىرى تۈگىگەندىن كېيىن،
22تەڭرى كاتتىلارنىڭ ئۈستىدىنمۇ ھۆكۈم قىلغاندىن كېيىن،
23بىرسى ساق-سالامەت، پۈتۈنلەي غەم-ئەندىشسىز، ئازادىلىكتە يىللىرى توشقاندا ئۆلىدۇ؛
24بېقىنلىرى سۈت بىلەن سېمىز بولىدۇ،
25يەنە بىرسى بولسا ئاچچىق ئارماندا تۈگەپ كېتىدۇ؛
26ئۇلار بىلەن بىللە توپا-چاڭدا تەڭ ياتىدۇ،
27ــ مانا، سىلەرنىڭ نېمىنى ئويلاۋاتقانلىقىڭلارنى،
28چۈنكى سىلەر مەندىن: «ئېسىلزادىنىڭ ئۆيى نەگە كەتكەن؟
29سىلەر يولۇچىلاردىن شۇنى سورىمىدىڭلارمۇ؟
30دېمەك*، «يامان ئادەم پالاكەت كۈنىدىن ساقلىنىپ قالىدۇ،
31كىم رەزىلنىڭ* تۇتقان يولىنى يۈز تۇرانە ئەيىبلەيدۇ؟
32ئەكسىچە، ئۇ ھەيۋەت بىلەن يەرلىكىگە كۆتۈرۈپ مېڭىلىدۇ،
33جىلغىنىڭ چالمىلىرى ئۇنىڭغا تاتلىق بىلىنىدۇ؛