1ئاندىن تېمانلىق ئېلىفاز مۇنداق دېدى: ــ
2ئادەم خۇداغا قانداقمۇ پايدا كەلتۈرەلىسۇن؟
3سەن ھەققانىي بولساڭمۇ، ھەممىگە قادىرغا نېمە بەھرە بېرەلەيتتىڭ؟
4ئۇنىڭ سېنى ئەيىبلەيدىغانلىقى،
5سېنىڭ رەزىللىكىڭ زور ئەمەسمۇ؟
6سەن قېرىنداشلىرىڭدىن سەۋەبسىز كېپىللىك ئالغانسەن؛
7ھالسىزلانغانلارغا سۇ بەرمىدىڭ،
8گەرچە سەن يەر-زېمىنلىك بولغان قولى ئۇزۇن ئادەم بولساڭمۇ،
9سەن تۇل خوتۇنلارنىمۇ قۇرۇق قول ياندۇرغانسەن،
10مانا شۇ سەۋەبتىن ئەتراپىڭدا تۇزاقلار ياتىدۇ،
11شۇ سەۋەبتىنمۇ سېنى قاراڭغۇلۇق بېسىپ كۆرەلمەس قىلدى،
12تەڭرى ئەرشئالانىڭ چوققىسىدا تۇرىدۇ ئەمەسمۇ؟
13بىراق سەن: «تەڭرى نېمىنى بىلىدۇ؟
14يەنە: «قويۇق بۇلۇتلار ئۇنى توسۇۋالىدۇ،
15يامان ئادەملەر ماڭغان كونا يولنى سەنمۇ تۇتۇۋېرەمسەن؟
16ئۇلار ۋاقتى توشماي تۇرۇپلا ئېلىپ كېتىلگەن،
17ئۇلار تەڭرىگە: «بىزدىن نېرى بول!»
18بىراق ئۇلارنىڭ ئۆيلىرىنى ئېسىل نەرسىلەر بىلەن تولدۇرغان دەل ئۇنىڭ ئۆزىدۇر،
19ھەققانىيلار ئۇلارنىڭ بەربات بولغانلىقىنى كۆرۈپ شادلىنىدۇ؛
20«بىزگە قارشى چىققۇچىلار شۈبھىسىز ۋەيران بولىدۇ،
21شۇڭا* خۇداغا بويسۇنۇپ ئۇنى تونۇساڭ،
22ئۇنىڭ ئاغزىدىن كەلگەن نەسىھەتنىمۇ قوبۇل قىل،
23سەن ھەممىگە قادىرنىڭ يېنىغا قايتىپ كەلسەڭ، مۇقەررەركى،
24ئەگەر سەن ئالتۇنۇڭنى توپا-چاڭ ئۈستىگە تاشلىيالىساڭ،
25ئۇنداقتا ھەممىگە قادىرنىڭ ئۆزى ساڭا ئالتۇن بولىدۇ.
26ئۇ چاغدا سەن ھەممىگە قادىردىن سۆيۈنىسەن،
27سەن ئۇنىڭغا دۇئا قىلساڭ، ئۇ قۇلاق سالىدۇ،
28سەن قارار قىلغان ئىش ئەمەلگە ئاشىدۇ،
29ئادەملەر پەس قىلىنغاندا، سەن ئۇلارغا: «ئورنۇڭلاردىن تۇرۇڭلار!» دەيسەن،