1«ئەمدىلىكتە، ئى ئايۇپ، بايانلىرىمغا قۇلاق سالغايسەن،
2مانا ھازىر لەۋلىرىمنى ئاچتىم،
3سۆزلىرىم كۆڭلۈمدەك دۇرۇس بولىدۇ،
4تەڭرىنىڭ روھى مېنى ياراتقان؛
5جاۋابىڭ بولسا، ماڭا رەددىيە بەرگىن؛
6مانا، تەڭرى ئالدىدا مەن ساڭا ئوخشاش بەندىمەن؛
7بەرھەق، مەن ساڭا ھېچ ۋەھىمە سالماقچى ئەمەسمەن،
8سەن دەرۋەقە قۇلىقىمغا گەپ قىلدىڭكى،
9«مەن ھېچ ئىتائەتسىز بولماي پاك بولىمەن؛
10مانا، خۇدا مەندىن سەۋەب تېپىپ ھۇجۇم قىلىدۇ،
11ئۇ پۇتلىرىمنى كىشەنلەرگە سالىدۇ،
12مانا، مەن ساڭا جاۋاب بېرەيكى،
13سەن نېمىشقا ئۇنىڭ بىلەن دەۋالىشىپ: ــ
14چۈنكى تەڭرى ھەقىقەتەن گەپ قىلىدۇ؛
15چۈش كۆرگەندە، كېچىدىكى غايىبانە ئالامەتتە،
16ــ شۇ چاغلاردا ئۇ ئىنسانلارنىڭ قۇلىقىنى ئاچىدۇ،
17ئۇنىڭ مەقسىتى ئادەملەرنى يامان* يولىدىن ياندۇرۇشتۇر،
18بۇنىڭ بىلەن خۇدا* ئادەمنىڭ جېنىنى كۆز يەتمەس ھاڭدىن ياندۇرۇپ، ساقلايدۇ،
19ياكى بولمىسا، ئۇ ئورۇن تۇتۇپ يېتىپ قالغىنىدا ئاغرىق بىلەن،
20شۇنىڭ بىلەن ئۇنىڭ پۈتۈن ۋۇجۇدى تائامدىن نەپرەتلىنىدۇ،
21ئۇنىڭ ئېتى كۆزدىن يوقىلىپ كېتىدۇ،
22بۇنىڭ بىلەن جېنى كۆز يەتمەس ھاڭغا يېقىن كېلىدۇ،
23بىراق، ئەگەر ئۇنىڭ بىلەن بىر تەرەپتە تۇرىدىغان كېلىشتۈرگۈچى بىر پەرىشتە بولسا،
24ئۇنداقتا خۇدا* ئۇنىڭغا شەپقەت كۆرسىتىپ: «ئۇنى ھاڭدىن چۈشۈپ كېتىشتىن قۇتقۇزۇپ قويغىن،
25بۇنىڭ بىلەن ئۇنىڭ ئەتلىرى بالىلىق ۋاقتىدىكىدىن يۇمران بولىدۇ؛
26ئۇ تەڭرىگە دۇئا قىلىدۇ، ئۇ شەپقەت قىلىپ ئۇنى قوبۇل قىلىدۇ،
27ئۇ ئادەملەر ئالدىدا كۈي ئېيتىپ: ــ
28ئۇ روھىمنى ھاڭغا چۈشۈشتىن قۇتقۇزدى،
29مانا، بۇ ئەمەللەرنىڭ ھەممىسىنى تەڭرى ئادەمنى دەپ،
30مەقسىتى ئۇنىڭ جېنىنى ھاڭدىن ياندۇرۇپ قۇتقۇزۇشتۇر،
31ئى ئايۇپ، ماڭا قۇلاق سالغايسەن؛
32ئەگەر سۆزلىرىڭ بولسا، ماڭا جاۋاب قىلىۋەرگىن؛