1ئېلىخۇ يەنە جاۋابەن مۇنداق دېدى: ــ
2«ئى دانىشمەنلەر، سۆزلىرىمنى ئاڭلاڭلار،
3ئېغىز تائام تېتىپ باققاندەك،
4ئۆزىمىز ئۈچۈن نېمىنىڭ توغرا بولىدىغانلىقىنى بايقاپ تاللايلى؛
5چۈنكى ئايۇپ: «مەن ھەققانىيدۇرمەن»،
6يەنە ئۇ: «ھەققىمگە زىيان يەتكۈزىدىغان، يالغان گەپنى قىلىشىم توغرىمۇ؟
7قېنى، ئايۇپقا ئوخشايدىغان كىم بار؟!
8ئۇ قەبىھلىك قىلغۇچىلارغا ھەمراھ بولۇپ يۈرىدۇ،
9چۈنكى ئۇ: «ئادەم خۇدادىن سۆيۈنسە،
10شۇڭا، ئى دانىشمەنلەر، ماڭا قۇلاق سېلىڭلار؛
11چۈنكى ئۇ ئادەمنىڭ قىلغانلىرىنى ئۆزىگە قايتۇرىدۇ،
12دەرھەقىقەت، تەڭرى ھېچ ئەسكىلىك قىلمايدۇ،
13كىم ئۇنىڭغا يەر-زېمىننى ئامانەت قىلغان؟
14ئۇ پەقەت كۆڭلىدە شۇ نىيەتنى قىلسىلا،
15شۇئان بارلىق ئەت ئىگىلىرى بىرگە نەپەستىن قالىدۇ،
16سەن دانىشمەن بولساڭ، بۇنى ئاڭلا!
17ئادالەتكە ئۆچ بولغۇچى ھۆكۈم سۈرەلەمدۇ؟
18ئۇ بولسا پادىشاھنى: «يارىماس!»،
19ئۇ نە ئەمىرلەرگە ھېچ يۈز-خاتىرە قىلمايدۇ،
20كۆزنى يۇمۇپ ئاچقۇچە ئۇلار ئۆتۈپ كېتىدۇ،
21چۈنكى ئۇنىڭ نەزەرى ئادەمنىڭ يوللىرىنىڭ ئۈستىدە تۇرىدۇ؛
22شۇڭا قەبىھلىك قىلغۇچىلارغا يوشۇرۇنغۇدەك ھېچ قاراڭغۇلۇق يوقتۇر،
23چۈنكى تەڭرى ئادەملەرنى ئالدىغا ھۆكۈم قىلىشقا كەلتۈرۈش ئۈچۈن،
24ئۇ كۈچلۈكلەرنى تەكشۈرۈپ ئولتۇرمايلا پارە-پارە قىلىۋېتىدۇ،
25چۈنكى ئۇلارنىڭ قىلغانلىرى ئۇنىڭغا ئېنىق تۇرىدۇ؛
26ئۇ يامانلارنى خالايىق ئالدىدا كاچاتلىغاندەك ئۇلارنى ئۇرىدۇ،
27چۈنكى ئۇلار ئۇنىڭغا ئەگىشىشتىن باش تارتقان،
28ئۇلار شۇنداق قىلىپ مىسكىنلەرنىڭ نالە-پەريادىنى ئۇنىڭ ئالدىغا كىرگۈزىدۇ،
29ئۇ سۈكۈتتە تۇرسا، كىم ئاغرىنىپ قاقشىسۇن.
30ئۇنىڭ مەقسىتى ئىپلاسلار ھۆكۈمرانلىق قىلمىسۇن،
31چۈنكى بۇنىڭ بىلەن ئۇلاردىن بىرسى تەڭرىگە: «مەن تەكەببۇرلۇق قىلغانمەن؛
32ئۆزۈم بىلمىگىنىمنى ماڭا ئۆگىتىپ قويغايسەن؛
33سەن ئۇنىڭ بېكىتكىنىنى رەت قىلغانلىقىڭ ئۈچۈن،
34ئەقلى بار ئادەملەر بولسا،
35«ئايۇپ ساۋاتسىزدەك گەپ قىلدى؛
36ئايۇپ رەزىل ئادەملەردەك جاۋاب بەرگەنلىكىدىن،