1ئىنسانغا زېمىندا جەۋرە-جاپا چېكىدىغان تۇرمۇش بېكىتىلگەن ئەمەسمۇ؟
2قۇل كەچقۇرۇننىڭ سايىسىگە تەشنا بولغاندەك،
3مانا بىھۇدە ئايلار ماڭا بېكىتىلگەن،
4مەن ياتقىنىمدا: «قاچان قوپارمەن؟» دەپ ئويلايمەن،
5ئەتلىرىم قۇرتلار ھەم توپا-چاڭلار بىلەن قاپلاندى،
6كۈنلىرىم باپكارنىڭ موكىسىدىنمۇ ئىتتىك ئۆتىدۇ،
7ئاھ خۇدا*، مېنىڭ جېنىم بىر نەپەسلا خالاس.
8مېنى كۆرگۈچىنىڭ كۆزى ئىككىنچى قېتىم ماڭا قارىمايدۇ،
9بۇلۇت غايىب بولۇپ، قايتا كۆرۈنمىگەندەك،
10ئۇ يەنە ئۆز ئۆيىگە قايتمايدۇ،
11شۇڭا مەن ئاغزىمنى يۇمماي،
12نېمىشقا سەن ئۈستۈمدىن كۆزەت قىلىسەن؟
13مەن: «ئاھ، ياتقان ئورنۇم ماڭا راھەت بېرىدۇ،
14ئەمدى سەن چۈشلەر بىلەن مېنى قورقۇتۇۋاتىسەن،
15شۇنىڭ ئۈچۈن بوغۇلۇشۇمنى، ئۆلۈمنى،
16مەن ئۆز جېنىمدىن تويدۇم؛
17ئىنسان بالىسى نېمىدى؟
18ھەر ئەتىگەندە ئۇنى سۈرۈشتۈرۈپ كېلىسەن،
19قاچانغىچە مېنىڭدىن نەزىرىڭنى ئالمايسەن،
20مەن گۇناھ قىلغان بولساممۇ،