1نېمىشقا، ئى پەرۋەردىگار، يىراقتا تۇرىسەن؟
2رەزىل ئادەملەر تەكەببۇرلۇقى بىلەن ئاجىز مۆمىنلەرنى تاپ باستۇرۇپ قوغلاپ يۈرىدۇ؛
3چۈنكى رەزىللەر ئۆز ئارزۇ-ھەۋەسلىرى بىلەن ماختىنىدۇ؛
4ئۇلار چىرايىدىن ھاكاۋۇرلۇق ياغدۇرۇپ،
5ئۇلارنىڭ يوللىرى ھەمىشە راۋان بولىدۇ؛
6رەزىل ئادەم* كۆڭلىدە: «مەن ھېچ تەۋرەنمەي تۇرۇۋېرىمەن!
7ئۇنىڭ ئاغزى قارغاش، ئالدامچىلىق ھەم زۇلۇمغا تولغان؛
8ئۇ مەھەللىلەردە يوشۇرۇنچە ماراپ ئولتۇرىدۇ؛
9ئۇ چاتقاللىقىدا ياتقان شىردەك يوشۇرۇنچە پايلاپ ياتىدۇ؛
10يوقسۇللار* ئېزىلىدۇ، پۈكۈلىدۇ؛
11ئۇ كۆڭلىدە: «تەڭرى بۇنى ئۇنتۇپ قالدى،
12ئورنۇڭدىن تۇرغىن، ئى پەرۋەردىگار؛
13رەزىل ئادەم نېمىشقا سەن* خۇدانى كۆزىگە ئىلمايدۇ؟
14سەن بۇنى كۆرگەنسەن؛
15رەزىل، يامان ئادەمنىڭ بىلىكىنى سۇندۇرۇۋەتكەيسەن؛
16پەرۋەردىگار ئەبەدىلئەبەدگىچە پادىشاھدۇر؛